Winter in de Vogezen

Soms kan het zo zijn dat door persoonlijke omstandigheden je niet toe komt aan het schrijven voor je weblog. Maar we zijn weer begonnen en gaan regelmatig weer wat plaatsen.

In Februari zijn we voor de tweede keer afgereisd naar de Vogezen in Frankrijk om winterbeelden te maken. Dit gebied is niet makkelijk te fotograferen omdat het bestaat uit kleinere gebieden, waardoor je ook langere tijd in de auto zit. Op de hoogste Vogezentoppen lag sneeuw, in de dalen was het ijzig koud. s’ Nachts daalde de temperatuur naar -20 graden, overdag was het rond -10 met een koude wind. Ehhhh, je kan het niet vaak zeggen maar in Nederland was dit niet veel anders. Het landschap wel.

We hebben ons vooral bezig gehouden met landschappen en details uit bevroren riviertjes en watervallen. Hierdoor zijn vele watervallen de rode draad geweest op deze reis en was het dusveel bergje op en bergje af. Met de eindresultaten zijn we niet ontevreden. Veel details ijs, ijs en ijs afgewisseld met winterse landschappen en hier en daar een verrassend diertje.

Een klein project is het wel aan het worden, na de herfst en de winter misschien in 2013 de lente, bloemen vlinders, libellen en hier en daar een lente landschapje. 2012 is pas net begonnen en voor 2013 wordt alweer gepland.

Ontspanning en een goede uitvalsbasis zijn niet onbelangrijk. Wij kunnen www.indevogezen.com hiervoor van harte aanbevelen. Rust, een geweldige omgeving en sfeervolle appartementen.

Gerard en Frank

Op zoek naar de winter in IJsland

afgelopen weekend zijn wij teruggekomen van een 10-daagse rondreis door IJsland.
Uiteraard hoopten wij op ronduit winterse omstandigheden maar het weer was typisch “IJslands”. Winderig/regenachtig met langs de kust temperaturen rond 5 graden. Alleen de eerste 2 dagen hadden wij in Snaefellsnes wat nachtvorst.

Vlak voor wij aankwamen was het echter wel winters weer geweest, en daardoor gaf het landschap de eerste dagen een winterse indruk. De aanwezige sneeuw dooide maar heel langzaam weg. Alleen de graslanden langs de kust waren al snel groen.

Niet getreurd, zelfs onder deze omstandigheden blijft IJsland een magische plek om te fotograferen. Door de snel wisselende omstandigheden vaak mooie lichtomstandigheden, prachtige open landschappen, veel(heel veel !)watervallen en de altijd indrukwekkende gletsjers – gedurende de wintermaanden in de typische blauwe ijstinten. We hebben er weer volop van genoten.

We zijn nog wel even bezig met bewerken/selecteren van ons beeldmateriaal maar hierboven alvast 4 foto’s, binnenkort plaatsen wij meer foto’s van deze trip op onze website.

Gerard/Frank

Winterdip

De winter was zo goed begonnen veel sneeuw en ijs maar nu in januari alleen regen en somber weer. Als fotograaf pep je jezelf iedere keer weer op, ondanks het weer probeer je er toch het beste van te maken. Maar deze maand is het wel erg moeilijk. Ondanks hoog water en excursies ben ik niet erg tevreden over de resultaten en blijf je hopen dat het weer omslaat naar vorst en eventueel sneeuw.

Als ik dan toch iets positiefs moet noemen is dat het programma NIK HDR software. Eindelijk een programma waar HDR beelden niet voorzien worden van lichte strepen op de horizon en erg overdreven kleuren maar gewoon meer doortekening in luchten en donkere partijen. EEN AANRADER voor diegene die met deze techniek willen experimenteren.

Winterlicht !!

Uiteraard waren wij het afgelopen onvervalste winterweekend buiten te vinden.

Zaterdag hadden we met onze fotoclub - het NFD - een excursie in de Brabantse Biesbosch. We hadden het niet beter kunnen timen ! ‘s Ochtend vroeg was het -13 graden, een kraakheldere ochtend met heerlijke fotocondities. Een landschap bedekt met sneeuw, prachtig licht, als de wind even wegviel zag je het ijs gewoon gevormd worden in de stukken open water, kleine zwanen...en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

We klikten er dus vrolijk op los en kwamen ‘s middags zeer voldaan thuis.

Hoe anders was het zondag. Vrijwel de gehele dag sneeuw, kort onderbroken door enkele droge momenten en ‘s middags tegen een uur of 3 leken de hemelsluizen pas echt goed open te gaan. De sneeuw kwam met bakken de lucht uit. We zijn toen toch nog even met de auto de polder Dordtse Biesbosch ingegaan. De eerste foto’s maakten we nog met zware sneeuwval maar tegen zonsondergang trok de lucht opeens open. We werden getrakteerd op schitterende kleuren..rood/oranje rond zonsondergang, overgaand in zacht roze/paarse tinten kort na zonsondergang.

Hopelijk volgen er nog veel meer van dit soort dagen deze winter !

Alle foto’s zijn gemaakt met een Nikon D300, 70-200mm telezoom in combinatie met een 1.4 converter. ISO 200.

Gerard

Succesverhaal !

Tussen 1988 en 1992 heeft Staatsbosbeheer 42 bevers in de Biesbosch uitgezet. Dat dit een groot succes is geworden is algemeen bekend, en om dit met eigen ogen te mogen aanschouwen blijft toch voor mij nog altijd een groot voorrecht.

Afgelopen weekend ben ik met Frank(zaterdag) en Marco de Paauw(zondag) de Brabantse Biesbosch in geweest en de aanwezigheid van bevers kon je overal waarnemen. Omgeknaagde bomen, takken ontdaan van hun bast en burchten(denk dat ik er al met al zo’n stuk of 10-15 gezien heb) waren vrijwel overal te zien. Volgens officiele cijfers zijn er in de Biesbosch in totaal zo’n 60 burchten en zo’n 150 bevers en op basis van onze waarnemingen zou je bijna zeggen dat het er meer moeten zijn.

Met enige regelmaat zien wij bevers maar vrijwel altijd rond de schemering en in het water. Uit het water hebben we ze nog niet veel waargenomen. Afgelopen zondag was dat anders. We waren even uit de boot gegaan en zagen vrijwel gelijk een bever op de kant. Hij was zeer ontspannen en we hebben hem een behoorlijke tijd kunnen waarnemen.

Uiteraard heb ik er ook foto’s van gemaakt maar compositorisch ben ik er niet tevreden over. De directe omgeving was een grote “takkenzooi”. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik de foto’s in de electronisch prullenbak deponeer ! Een belangrijk onderdeel van foto’s is emotie en dat hebben die foto’s voor mij volop.

De komende weken zullen wij weer regelmatig in de Biesbosch te vinden zijn. De lente nadert (gelukkig) snel en ik kijk alweer uit naar bloeiend speenkruid, spindotters en oranjetipjes. En misschien..heel misschien lukt het dan dit keer wel om een bever te fotograferen zoals ik het verleden jaar vanuit de boot gezien heb..takken knagend omringd door dotterbloemen.

De bovenstaande foto’s tonen 1 van de beverburchten die wij waargenomen hebben en de bever die wij op de kant aantroffen, maar later “klassiek” in het water gefotografeerd hebben.

Gerard

Wildfotografie in Nederland

Wildfotografie in Nederland is een lastige hobby. Daar de leefgebieden meestal kleinschalig zijn en tevens een recreatieve functie hebben, zitten veel menselijke activiteiten elkaar nog wel eens in de weg.

Lastig voor een wildfotograaf zijn b.v. (Nordic Walking) wandelaars, mountainbikers, en mensen die hun hond uitlaten(op de een of andere manier vrijwel nooit aan de riem..). Dit is geen verwijt naar deze mensen toe hoor, het is gewoon een feit dat vrijwel iedereen rond de zelfde tijden actief is als een wildfotograaf. Naar mijn mening moet iedereen de ruimte krijgen om zijn/haar hobby te kunnen beoefenen.

Af en toe kom je wel eens in een gebied waarvan je denkt - “Wat is hier aan de hand ?”.

Vorige week waren we met de fotoclub in een heidegebied waar je zonder schuiltent reeën tot op wel 10 meter kon benaderen zonder dat ze er zich wat van aantrokken, gemakkelijk(er) fotograferen dus. Normaal gesproken zijn reeën en herten dieren die zich niet of nauwelijks laten benaderen en vanuit een schuiltent met uren geduld gefotografeerd moeten worden. In dit gebied zijn ze schijnbaar zo gewend aan mensen - een andere verklaring heb ik er niet voor - dat ze zich, indien je je rustig gedraagt, prima laten benaderen.

Ik heb dit gedrag ook al eens gezien in een kroondomein te Denemarken, waar mensen tussen de edelherten in bronstijd zitten te picknicken. Hier is de verklaring dat door een andere jachtmethode (vanuit de auto) de edelherten niet bang zijn van mensen, en deze in hun directe omgeving volledig accepteren. Als fotograaf ben je er wel verplicht op de paden te blijven omdat de herten fotograferen wellicht als jachtgedrag kunnen interpreteren. Beide gebieden zijn voor een wildfotograaf uitstekend geschikt om lastige onderwerpen goed te kunnen fotograferen, maar ook voor wandelaars die er volop kunnen genieten van deze prachtige dieren.

Een zeldzame win win situatie dus.

Een goed begin is het halve werk.

Een nieuw jaar, goede voornemens, recepties, allemaal zaken waarmee we een nieuw jaar beginnen. Een deel van onze vereniging “de Natuur Fotografen Drechtsteden” heeft het anders gedaan, we zijn een week gaan fotograferen in het Bayerischer Wald.

Wat zijn de omstandigheden? Altijd een verassing want daar hangt bij de fotografie een hoop vanaf. Het was koud, het vroor matig tot zeer streng en af en toe stond er een gure wind. Andere omstandigheden dan gewoonlijk, meestal ligt er een flink pak sneeuw, is het windstil en vriezen de riviertjes niet dicht. Dit jaar hebben we niet meer dan een paar cm sneeuw naar beneden zien komen en waren de riviertjes zo goed als dichtgevroren. Mooie omstandigheden om eens ijsdetailtjes te fotograferen. Dit heeft mooie resultaten opgeleverd, zelden hebben wij zulke aparte opnamen van ijs gezien.

De Lusen (een bergje van 1400 mtr +) was ook dit jaar weer prachtig, de bomen zaten dik onder het ijs, mistig weer en op de top een storm met een gevoelstemperatuur van -40◦. Twee dagen later weer compleet andere omstandigheden. Zon, lange schaduwen, een prachtige zonsondergang en een zeer heldere maan, wat wil je nog meer als fotograaf ? Niet verwonderlijk dat de schrijver voor de tiende keer naar dit Nationale park is geweest. Het Bayerischer Wald is een dynamisch gebied wat meer te bieden heeft dan een alleen maar mooi “Tierfreigelände” waar de oorspronkelijke bewoners van dit bosgebied te zien zijn.

De dieren zijn uiteraard voor de meeste fotografen het hoofdonderwerp. Je kunt - mits je veel geduld hebt - wolven, lynx, beer, wilde kat, wisent en vogels zoals uilen, eenden, valken, buizerd en wouwen op een mooie wijze fotograferen. De fotografen staan dan ook dagen op 1 plek te wachten op mooie omstandigheden/bijzonder gedrag. Deze dieren zijn dan wel in gevangenschap gefotografeerd maar in een natuurlijke omgeving. Ook zijn er in het park nog andere onderwerpen zoals boslandschap, details en riviertjes te fotograferen.

Niet onbelangrijk is het onderkomen, al jaren gaan wij naar Pension Wiesengrund in Altschoënau. Sobere, zeer schone kamers en een goed ontbijt. De mensen van het pension zijn uiterst vriendelijk en als je ‘s avonds je beelden wil bekijken of presenteren is dit allemaal geen probleem. Ze hebben er een goede ruimte voor inclusief een prima gevulde koelkast. Dit alles kost je Euro 25,- per nacht op basis van een 1-persoons kamer inclusief ontbijt, een goede prijs dus. Als je lekker wilt eten is Hotel/Restaurant Het Moorhof in hetzelfde dorp een prima tip. Uitstekend eten en zeer betaalbaar.

Al met al een tip dus voor elke fotograaf.

Emotie bij de foto......

Zo op het einde van de winter hebben reeen het moeilijk. Er is weinig voedsel te vinden in de natuur en na de lange winter(alhoewel er weinig sprake van echt winterweer is geweest) is hun weerstand laag. Rond deze tijd is de kans dan ook groot dat je in de natuur dode reeen vindt.

Vorige week vonden we er 2 in de Biesbosch. Veel diersoorten zijn afhankelijk van kadavers en ik vind het geweldig dat Staatsbosbeheer daar de laatste tijd aandacht aan besteed(zie www.dooddoetleven.nl), en dit terecht onder de aandacht brengt. Veel mensen vinden kadavers maar vies en zien het liefst dat ze zo snel mogelijk opgeruimd worden. Daarmee nemen we een belangrijke schakel in de kringloop van de natuur weg. Ik vond het dus belangrijk om een foto van een van de 2 dode reeen te maken. Buiten het feit dat ik het een mooie foto vind laat het een essentieel deel van de natuur zien.

Hoe anders was mijn emotie toen wij een week eerder(in het oosten van het land) een dode havik vonden. Het dier vertoonde geen enkele wond en had een perfect verenkleed. De houding van het dier was totaal verkrampt en het was duidelijk dat het nog niet lang dood was. Ik kan het niet bewijzen maar had overduidelijk het gevoel dat de havik vergiftigd was. Je hoort het de laatste tijd wel vaker dat er weer meer roofvogels vergiftigd worden, en ik vind dat geen enkele straf te hoog is voor de idioten die dit doen.

Nog steeds begint mijn bloed te koken als ik naar deze foto kijk.

2 Vergelijkbare foto’s......echt niet....

Gerard

Mooi weer ??

16 Februari hadden we met onze club een excursie naar de Posbank/Veluwezoom. Een bestemming die we al een paar jaar achter elkaar bezoeken. Landschappelijk heeft de Veluwe veel te bieden en vooral het gebied rond de Posbank met zijn vele heuvels en prachtige uitzichten staat vrijwel altijd garant voor volle geheugenkaarten.

Ik schrijf niet voor niets “vrijwel altijd” want dit jaar was dat niet het geval. Werden we de afgelopen jaren iedere keer verwend met de mooiste omstandigheden(prachtig mistig/heiig weer, grondmist en mooie zonsopkomsten met werkelijk schitterende tegenlichtsituaties), dit jaar was dit bepaald anders. Recordhoge luchtdruk en aanvoer van kurkdroge continentale lucht stond garant voor een werkelijk knalzonnige dag. Binnen een half uurtje na zonsopkomst werd het licht al te hard en dat is nou niet bepaald ons favoriete fotoweer.

We vonden al vrij snel een groepje schotse hooglanders en deden verwoede pogingen deze mooi in beeld te brengen – geen portretten maar met groothoeklenzen de dieren zoveel mogelijk “in” hun landschap fotograferen. Het licht was op zich nog niet heel hard maar de contrasten waren al dermate groot dat het bijzonder moeilijk was deze te overbruggen(goede les voor de volgende keer….grijsverloopfilters wel in de rugzak steken – maar denk dat het zelfs met deze filters bijna onmogelijk zou zijn geweest).

Daarna een flink stuk door het bos gelopen en geprobeerd wat met tegenlichtsituaties te doen, waarna we de heuvels weer hebben opgezocht. Rond een uurtje of half 2 verzamelden we bij het Paviljoen de Posbank waar we genoten van een bak koffie en een appelpunt.

Al met al..een heerlijke dag buiten en genoten van de Veluwe en het mooie weer. Absoluut een van de mooiste natuurgebieden van Nederland.

Eenmaal thuis gekomen de opnames bekeken en al gauw tot de conclusie gekomen dat het fotografisch niet veel was. Eigenlijk wisten we dat al..hard licht is niet echt “ons ding”.

Oftewel…lang leve slecht(er) weer. Zonder camera genieten we volop van zonnig weer maar met camera genieten we pas echt als het KNMI vochtiger weer verwacht.

Gerard

Apotheose

Het afgelopen weekend kan je met recht de “Grand Finale” van 2007 noemen. Donderdag 20 December zat ik me de hele dag af te vragen wat ik in hemelsnaam op mijn werk deed(een gevoel dat volgens mij vele fotografen zullen herkennen). De hele dag zat ik naar buiten te kijken. Alles zat onder een dikke laag rijp….stel je voor dat dat morgen allemaal weg is !!

Enfin, dus de volgende dag maar een vrije dag genomen en 7 uur ’s ochtends mijn rugzak gepakt en de Biesbosch ingelopen. Wat een pracht ! Het was allemaal zo overweldigend dat ik eigenlijk niet wist wat ik ervan moest maken. Ik liep de eerste uren alleen maar om me heen te kijken. Wel foto’s gemaakt maar die verdwijnen vrijwel allemaal in mijn electronische prullenbak. De beste foto’s van die dag zijn vrijwel allemaal op het einde van de dag gemaakt, nadat ik bij het bezoekerscentrum Dordtse Biesbosch genoten had van een verse kop koffie en een beverkoek. Dat werkt voor mij toch altijd het beste, eerst even alles op me in laten werken

Zaterdag had ik met Ed van Dam weer afgesproken om met de boot de Biesbosch in te gaan. Voor die dag valt mij maar 1 woord binnen…apotheose. Absoluut de overtreffende trap van de voorafgaande dag. De laag rijp was alleen nog maar dikker geworden en het was ook nog eens helemaal opgeklaard. De eerste uren gingen wij helemaal los. Dik een uur voor zonsopkomst waren wij al in de Mariapolder. Het licht veranderde met de minuut. Van het eerste ochtendrood tot de lichtrose tinten rond zonsopkomst, alles werkte mee. Na een bak koffie en een boterham daarna weer de boot ingestapt op zoek naar reeen. Het leek wel alsof alles die dag lukte want ook dat verliep goed. Helaas zijn deze opnames iets overbelicht(mijn eigen fout – teveel gecompenseerd) maar dat kan ik gelukkig nog goed krijgen – lang leve RAW bestanden ! De rijp verdween daarna binnen enkele uren als sneeuw voor de zon.

Zondag weer de boot gepakt. Dit keer samen met Marielle Gonzalez en Jeroen van Meggelen. De rijp mocht dan verdwenen zijn…de mist ’s ochtends vroeg in de Mariapolder maakte dat ruimschoots goed. Wederom heerlijke omstandigheden en prachtig gefilterd licht. Aan het eind van de dag sloten we het weekend af in het bezoekerscentrum met koffie en een welverdiend stuk appeltaart.

Een weekend dat ik niet snel zal vergeten !

De eerste foto is gemaakt met een Nikon D200/Tokina 50-135/F2.8 Lens - diafragma 18. De tweede foto met de zelfde lenscombinatie - diafragma 16.

Gerard

Winter in de Biesbosch

Winter !

December heeft dan eindelijk wat winterweer gebracht. Na een veel te zacht begin van de maand is het sinds een paar dagen een flink stuk kouder geworden.

Het hele weekend buiten te vinden geweest, niets beter dan vrieskou in deze tijd van het jaar(van mij mag het rustig nog een paar graden kouder worden - liefst met een pak sneeuw).

Zaterdag hadden we een clubexcursie van het NFD naar de Grote Peel en Zondag samen met Ed van Dam de Biesbosch in geweest. 7 uur ‘s ochtends zaten we al te blauwbekken in de boot. Het was maar een graadje of 3 a 4 onder nul maar de wind maakte het behoorlijk koud.

We zijn de Sliedrechtse Biesbosch ingevaren naar polder Kort en Lang Ambacht en waren daar al ver voor zonsopkomst. Heerlijk om de wereld wakker te zien(en horen !) worden. Grote groepen ganzen, smienten en tevens kleine zwanen gezien. Het was een heerlijk spektakel. We hebben er helaas geen foto’s van kunnen maken. Het speelde zich allemaal op een te grote afstand af.

Rond zonsopkomst hebben we wel foto’s gemaakt, maar je zit dan altijd te wachten op iets aparts dat de foto net iets interessanter maakt. Dat gebeurde gelukkig. Bij het eerste zonlicht leek het riet wel in brand te staan, en zo kon je een prachtige gelaagdheid in de opnames creeren. De eerste opname is gemaakt met een Nikon D80/300mm F/4 telelens - diafragma 18 - sluitertijd 1/13s - ISO 100.

Daarna zijn we aan de wandel gegaan. Gewoon een beetje struinen op zoek naar leuke onderwerpen. Na een aangename ontmoeting met een ree hebben we een paar schaduwplekken opgezocht waar allerlei planten nog dik onder het rijp zaten. De tweede (dubbel)opname is daar gemaakt met een Nikon D200/50-135 F/2.8 telelens.

Al met al een prima weekend. Hopelijk zet het winterweer door en kunnen we de komende weken nog veel meer winterfoto’s schieten !

Gerard