De Vogezen

De Vogezen - gelegen in noordoost Frankrijk - is fotografisch vooral bekend geworden door de Franse natuurfotograaf Vincent Munier, die er een ondermeer een prachtig fotoboek over heeft uitgebracht.

In October zijn we er een weekje naar toe gegaan om het gebied eens voor ons zelf fotografisch te ontdekken. Het weer was uitstekend voor een vakantie (zonnig en temperaturen eerst rond de 20 graden - later zakte de maximumtemperaturen naar 11/12 graden) maar fotografisch geeft dat een aantal beperkingen. Het kwam iedere dag neer op ‘s ochtends vroeg en laat in de middag/begin van de avond fotograferen en als het licht te hard werd gingen we de verdere omgeving verkennen.

Vooraf hoop je op de typische “Vogezen” omstandigheden zodat je b.v. vanaf de hogere delen van het gebied voorbij trekkende wolkenflarden kan fotograferen of mist in de dalen. Typische ingredienten voor heerlijk herfstplaten.

Maar goed, je krijgt niet altijd de juiste omstandigheden op een presenteerblaadje aangereikt. Of het ons gelukt is er toch wat van te maken kunt u op onze site beoordelen.

Ons onderkomen was in ieder geval geweldig. Voor meer informatie hierover zie www.indevogezen.com

Dubbelopname

Tijdens een clubexcursie op de Veluwe is bovenstaande opname gemaakt. De omstandigheden waren nou niet bepaald ideaal te noemen. Het was onbewolkt en binnen een half uurtje na zonsopkomst was het licht al hard. Genoeg mooie onderwerpen - het gebied waar we liepen stond vol met mooie eiken - maar de sfeer ontbrak.

Gelukkig biedt mijn Nikon-camera de mogelijkheid om dubbelopnames te maken. Een techniek die analoog vaker gebruikt werd - meerdere belichtingen over elkaar maken. Door een onscherpe opname over een scherpe opname te maken wordt het beeld verzacht en dat kan in dit soort omstandigheden net iets extra's toevoegen. In dit geval was ik er wel tevreden over.

Oordeelt u zelf....

Gerard

Sfeer in een bos

In een bos fotograferen, het valt vaak niet mee. Een beetje experimenteren met de 70-200mm, een langere tijd en dan de lens in die langere tijd van scherp naar onscherp draaien. Een gewaagde techniek maar het geeft deze foto veel meer sfeer. genoeg contrast in de boom en een mooi lichtspel. Typisch herfst toch.

Vroege winter in Oostenrijk

Vandaag ben ik teruggekomen van een weekje fotograferen in Beieren en de Oostenrijkse Alpen met Marco de Paauw.

Amper 3 weken geleden fotografeerde ik nog vlinders..de afgelopen week alleen maar onvervalste winterplaten geschoten in het Raurisertal. De winter liet zich dit jaar vroeg gelden in de Alpen.

Bij aankomst konden we de sneeuwgrens duidelijk zien op de bergen en voordat we het wisten zaten we midden in onze eerste sneeuwbui van de week. Alle bergpassen waren helaas afgesloten. Van ons oorspronkelijke plan om steenbokken te fotograferen kwam dus niet veel terecht, maar dat maakte ons niet veel uit. De hele week viel er regelmatig sneeuw, en op 1600 meter hoogte lag er al gauw 30 tot 50 cm bij temperaturen tot -9 graden.

Topcondities voor landschapfotografie dus. Iedere dag 6 uur ‘s ochtends opstaan en 7 uur al op pad..we fotografeerden meestal totdat het te donker werd(rond 6 uur ‘s avonds).

Fotografisch puur genieten en de waarnemingen van steenarenden, raven, gemzen en waterspreeuwen maakten het alleen maar nog mooier.

Weer een topweek dus..

Gerard

Eindelijk Herfst !

De afgelopen zomer hebben wij alleen maar naar beneden gekeken. Niet dat we ergens last van hadden maar we zijn vrijwel alleen maar bezig geweest met macro-fotografie. Als we gingen fotograferen waren we ‘s ochtends heel vroeg in het veld te vinden op zoek naar vlinders en libellen. Groothoek en telelenzen hadden we wel bij ons, maar steevast kwam toch weer de macrolens uit de rugzak.

Op een kleine onderbreking na - 10 dagen IJsland in Juni, waar we geen macrofoto’s hebben gemaakt - zijn we zo de zomer doorgekomen. En alhoewel we er bijzonder veel plezier aan beleefden, begonnen we toch steeds meer en meer naar de herfst uit te kijken.

Mist, verkleurende bladeren, spinnewebben, dauw....heerlijk. En dit weekend was het dan eindelijk zover. Zaterdag zijn we samen met Ed van Dam naar de Utrechtse Heuvelrug geweest en we vielen met onze neus in de boter. ‘s Ochtends schitterende grondmist en een mooie zonsopkomst, de eerste verkleurende bladeren(niet door de droogte van de laatste tijd) en een paar vliegenzwammen. We hadden het allemaal. We zijn ook nog op zoek geweest naar damherten maar die lieten zich nauwelijks zien.

Het was prachtig weer en toen de zon eenmaal een tijdje geschenen had zagen we opeens volop vlinders en libellen. Icarusblauwtjes, bruine blauwtjes,vuurvlinders, heidelibellen en een enkele keizerlibel. En dus besloten we maar om zondag terug te gaan....toch maar weer een paar macro-platen schieten.

Ook zondagochtend was het weer volop mistig. Eerst een paar landschapje geschoten en daarna op zoek naar de vlinders...die we volop vonden.

Op de weg terug naar de parkeerplaats vloog er nog een oranje luzernevlinder langs. Niet te fotograferen, het voelde als een soort afscheid. De komende dagen gaat de temperatuur flink omlaag dus vlinders zullen we wellicht dit jaar niet meer fotograferen.

Hopelijk gaat het eindelijk eens regenen, kunnen we op zoek gaan naar paddestoelen.

Dus toch weer naar beneden kijken !

Gerard

Golden Herbst wochenende.

Dat was het bericht van de weerdienst in Duitsland toen ik samen met mijn vrouw onderweg was naar Nationalpark Berchtesgaden. Een hoopvolle gedachte, even een weekje lekker wandelen in een prachtige natuur. De Eifel en de omgeving van Spessart waren onderweg echt goud gekleurd, prachtig om daar weer eens volgend jaar wat te gaan fotograferen.

Ons vakantieverblijf lag op een berghelling bij Ramsau met een prachtig uitzicht op de Watzmann, de tweede berg van Duitsland wat hoogte betreft (2713). De top is alleen lopend te bereiken omdat de berg midden in het nationaal park ligt. De temperatuur was erg warm voor de tijd van het jaar, rond de 23 graden, een prachtige nazomer dus. De herfst was hier al wat verder, de bomen kleurden rood en bruin, alleen de larix en de lager gelegen loofbomen toonden nog geel.

Door de kleuren maakt het in deze tijd van het jaar niet uit welke attracties(Köningssee, Jenner, Wimbachklamm) je bezoekt, overal is het prachtig. De vele mensen neem je op de koop toe.

De grootste verrassing voor mij was toch wel de Obersee, een natuurlijk bergmeer waar het water doodstil stond, waarin prachtige kleuren van de berghellingen weerkaatsten. Als ik alleen voor de fotografie was gekomen was dit een onderwerp geweest voor meerdere dagen (zie fotobijlage).

Duitsland heeft een prachtige natuur, vreemd dat de meeste Nederlanders dit land alleen zien op doortocht naar andere bestemmingen.

Vroege Herfst

De laatste jaren zijn we gewend geraakt aan herfstmaanden met rustig, relatief warm en droog herfstweer. Als gevolg daarvan zaten de bomen nog lang in het blad(had verleden jaar wel tot gevolg dat de verkleuring schitterend was), en waren er in October en November weinig paddestoelen te vinden vanwege de droogte. De meeste padddestoelen piekten al in Augustus/begin September aangezien het weer toen vochtig en mild was – ideale omstandigheden voor paddestoelen.

Dit jaar is het – tot nu toe tenminste – allemaal anders. Het lijkt erop dat we dit jaar weer eens een “normale herfst” beleven met een snelle afwisseling van wisselvallig en rustig weer met normale, en zelfs af en toe beneden normale temperaturen. In September hadden wij een clubexcursie naar Planken Wambuis en genoten van schitterende grondmist in combinatie met nachtvorst..het was jaren geleden dat we in September nog eens rijp hadden gezien.

Fotografisch heeft de herfst uiteraard veel te bieden. Paddestoelen, schitterend kleurende bomen, de lichtomstandigheden blijven overdag steeds langer goed, grote(re) kans op mist etc. etc. We zijn er dus de laatste tijd veel op uit geweest en hebben al weer veel van onze favoriete locaties op de Utrechte Heuvelrug, de Veluwe en in de Biesbosch bezocht. De rugzak is dan steevast beladen met een 70-200mm telezoom, een macro- en een groothoeklens, camera’s, en allerlei accessoires zoals een draadontspanner, een schaartje, een pittenzak, een oplichtschermpje en uiteraard een fikse thermoskan met koffie. En uiteraard een stevig statief. Boslandschappen/paddestoelen uit de hand fotograferen is onbegonnen werk. De sluitertijden zijn daarvoor veel te lang.

Hierboven 2 foto’s die afgelopen weekend gemaakt zijn in het Speulderbos. Een prachtig oud beukenbos en allebei gemaakt net na zonsopkomst, dan is het in een bos nog redelijk donker. De sluitertijden lagen dan ook rond de 8 seconden. Een prima test voor mijn nieuwe statief. Een essenhouten Berlebach statief – speciaal gekocht voor telewerk(hout verwerkt trillingen beter dan metaal) en mijn handen ! Bij koud weer kan je een houten statief nl. zonder enig probleem met blote handen beetpakken…en na een normale herfst krijgen we hopelijk eindelijk weer eens een normale..koude..winter.

Gerard

Kaapse Bossen

Na weken droog weer is het eindelijk gaan regenen. Hier zaten we op te wachten, een mysterieus donker nat bos is toch het mooist om te fotograferen en qua kleur is het nu top.

Een gebied dat we elk jaar wel een keer bezoeken is de Kaapse bossen – onderdeel van het National Park Utrechtse Heuvelrug - een afwisselend gebied met nog oude beukenlanen. Ook de paddestoelen komen weer uit de grond. Het is nog relatief zacht weer, geen nachtvorst en het wordt weer nat, dus optimale situaties.

Een mooi stuk om te beginnen is bij het Chalet Helenaheuvel (ook een aanrader om te eindigen!!). Daar is een klein heidegebied waar af en toe fel gekleurde jonge boompjes/struiken de grond uit komen en dat zijn voor ons dankbare onderwerpen. Verder lopend vind je stukken eiken/beuken- en dennenbos met iedere keer weer andere onderwerpen. Zorg dat je in ieder geval een 70-200mm zoomlens, een groothoek- en een macro-lens bij je hebt – de ideale lenzenset voor fotograferen in een bos.Een polarisatiefilter is tevens handig om de kleuren nog verzadigder te maken en schitteringen weg te nemen. Om mee te experimenteren is een redhancer een aanrader, dit filter accentueert de rode tinten zonder afbreuk te doen aan de andere kleuren. Echt iets voor de herfst dus.

Na een heerlijke dag fotograferen sloten we de dag af met een bokbiertje in Chalet Helenaheuvel…herfst in optima forma !

Herfst

De laatste 2 weekeinden zijn we de bossen in getrokken om te genieten van de herfstkleuren- en geuren. Het weer is de laatste tijd niet echt gunstig geweest voor paddestoelen, te droog en te koel, want de meesten waren al flink aan aan het verdrogen. Veel foto’s van paddestoelen hebben we dus helaas niet kunnen maken.

Desalniettemin hebben we met volle teugen genoten. We zijn vooral in beukenbos geweest en je zag de verkleuring hand over hand toenemen. Een paar koude nachten hebben daar zeker aan meegeholpen.

Je hoopt dan altijd op een speciaal sfeertje(mist/apart licht) maar dat kwam er helaas niet van. Het was meestal zwaar bewolkt.

Het eerste weekend had Gerard wel een groep wilde zwijnen om zich heen, maar met sluitertijden van rond de 4 seconden is het moeilijk er wat goeds van te maken. Toen de gelegenheid zich eenmaal voordeed om er een mooie plaat van te schieten(na aanpassing van de ISO-waarde om de sluitertijden een beetje omhoog te krikken) was het gekraak van een takje voldoende om de hele groep in paniek weg te laten stuiven….helaas..

Toch zijn we met heel wat foto’s thuis gekomen waar we heel blij mee zijn. Mooie boslandschappen(oud beukenbos leent zich daar bijzonder goed voor), detailopnames, dubbelopnames(met dank aan Nikon die in de D80, D200 en D2X bodies de mogelijkheid tot het maken van dubbelopnames heeft ingebouwd) en dankzij het bewolkte weer waren de sluitertijden lang genoeg om volop te kunnen experimenteren met zoomopnames.

We hadden dus niets te klagen. Het natte en winderige weer van dit moment zal zeker de verkleuring en uitval van de bladeren verder bespoedigen…wellicht komt het dan toch nog goed met de paddestoelenopnames deze herfst.

U hoeft zich dus niet af te vragen waar wij komend weekend te vinden zijn…in een bos natuurlijk !