natuurfotojordan

Op zoek naar de winter in IJsland

2011-03-02T20:47:00.002Z

afgelopen weekend zijn wij teruggekomen van een 10-daagse rondreis door IJsland.
Uiteraard hoopten wij op ronduit winterse omstandigheden maar het weer was typisch “IJslands”. Winderig/regenachtig met langs de kust temperaturen rond 5 graden. Alleen de eerste 2 dagen hadden wij in Snaefellsnes wat nachtvorst.

Vlak voor wij aankwamen was het echter wel winters weer geweest, en daardoor gaf het landschap de eerste dagen een winterse indruk. De aanwezige sneeuw dooide maar heel langzaam weg. Alleen de graslanden langs de kust waren al snel groen.

Niet getreurd, zelfs onder deze omstandigheden blijft IJsland een magische plek om te fotograferen. Door de snel wisselende omstandigheden vaak mooie lichtomstandigheden, prachtige open landschappen, veel(heel veel !)watervallen en de altijd indrukwekkende gletsjers – gedurende de wintermaanden in de typische blauwe ijstinten. We hebben er weer volop van genoten.

We zijn nog wel even bezig met bewerken/selecteren van ons beeldmateriaal maar hierboven alvast 4 foto’s, binnenkort plaatsen wij meer foto’s van deze trip op onze website.

Gerard/Frank

Winterdip

2011-01-30T17:09:00.002Z

De winter was zo goed begonnen veel sneeuw en ijs maar nu in januari alleen regen en somber weer. Als fotograaf pep je jezelf iedere keer weer op, ondanks het weer probeer je er toch het beste van te maken. Maar deze maand is het wel erg moeilijk. Ondanks hoog water en excursies ben ik niet erg tevreden over de resultaten en blijf je hopen dat het weer omslaat naar vorst en eventueel sneeuw.

Als ik dan toch iets positiefs moet noemen is dat het programma NIK HDR software. Eindelijk een programma waar HDR beelden niet voorzien worden van lichte strepen op de horizon en erg overdreven kleuren maar gewoon meer doortekening in luchten en donkere partijen. EEN AANRADER voor diegene die met deze techniek willen experimenteren.

Terug naar af ?

2010-11-23T21:30:00.003Z

Wellicht voor velen herkenbaar. Je koopt voor het eerst een spiegelreflexcamera inclusief een zoom kitlensje of b.v. een vaste 50mm lens. Je bent razend enthousiast, vooral over de camera. Maar de lens biedt eenvoudigweg niet het bereik dat je nodig hebt om b.v. dieren of indrukwekkende landschappen te fotograferen. Laat staan macro-opnamen van insecten.

Dus laat je de Euro’s rollen en er wordt een batterij lenzen gekocht om de extra millimeters bereik in de rugzak te hebben.

Pas als je eenmaal een tijdje bezig bent kom je er achter dat het bereik van je eerste lens helemaal zo slecht nog niet was, en eigenlijk meer dan genoeg fotografische mogelijkheden bood.

De Photokina van dit jaar heeft zo’n ontwikkeling bij mij teweeg gebracht. Vooraf hadden we ons een beetje georienteerd welke stands wij wilden bezoeken, en de stand van Zeiss stond hoog op mijn lijstje. Na een bezoek aan de Nikon stand gingen we daar langs en ik heb er een behoorlijke tijd (kwijlend !!) doorgebracht.

Zeiss produceert een serie werkelijk prachtige vaste manuele lenzen, optisch en mechanisch echte “lekkernijen” , en ze deden mij terug verlangen naar de tijd dat ik met een Nikon FE en 2 vaste manuele lenzen begon te fotograferen.

Inmiddels heb ik de eerste foto’s met mijn nieuwe “Zeissjes” gemaakt.

Bovenstaande foto’s zijn gemaakt met een Zeiss ZF 35mm F2.0 lens en een Nikon D700 in de Biesbosch. De eerste foto laat goed zien dat een wilg haast niet kapot te krijgen is, de tweede foto..een jong eikje in een wilg.

Gerard

De Vogezen

2010-11-10T20:30:00.003Z

De Vogezen - gelegen in noordoost Frankrijk - is fotografisch vooral bekend geworden door de Franse natuurfotograaf Vincent Munier, die er een ondermeer een prachtig fotoboek over heeft uitgebracht.

In October zijn we er een weekje naar toe gegaan om het gebied eens voor ons zelf fotografisch te ontdekken. Het weer was uitstekend voor een vakantie (zonnig en temperaturen eerst rond de 20 graden - later zakte de maximumtemperaturen naar 11/12 graden) maar fotografisch geeft dat een aantal beperkingen. Het kwam iedere dag neer op ‘s ochtends vroeg en laat in de middag/begin van de avond fotograferen en als het licht te hard werd gingen we de verdere omgeving verkennen.

Vooraf hoop je op de typische “Vogezen” omstandigheden zodat je b.v. vanaf de hogere delen van het gebied voorbij trekkende wolkenflarden kan fotograferen of mist in de dalen. Typische ingredienten voor heerlijk herfstplaten.

Maar goed, je krijgt niet altijd de juiste omstandigheden op een presenteerblaadje aangereikt. Of het ons gelukt is er toch wat van te maken kunt u op onze site beoordelen.

Ons onderkomen was in ieder geval geweldig. Voor meer informatie hierover zie www.indevogezen.com

Met het NFD naar het Staelduinse Bos

2010-11-02T21:05:00.003Z

Afgelopen zaterdag zijn we met onze fotoclub - het NFD - op excursie geweest naar een klein bos in het Westland dat bekend staat om zijn paddestoelenrijkdom - het Staelduinse bos...en we werden niet teleurgesteld.

Een paddestoelen-excursie plannen blijft altijd een gok(wij plannen onze excursies een jaar vooruit..). Een paar nachtvorsten, een droge herfst..en paddestoelen vinden wordt een ware opgave. We hebben dat vaak genoeg meegemaakt maar zoals gezegd, dit keer vielen we met onze neus in de boter.

Tot ver in de middag waren we bezig om de volop aanwezige paddestoelen te fotograferen. Het lijkt zo gemakkelijk....een stilstaand onderwerp, alle tijd om er wat van te maken maar het valt bepaald niet mee om er mooie foto’s van te maken. Het is dan echt een voordeel om met een groep bezig te zijn en van elkaar te kunnen leren..waar mogelijk te assisteren met b.v. het gebruik van flitsers/oplichtschermen of gewoon advies over technische zaken. En het allerbelangrijkste is natuurlijk dat het gewoon gezellig is.

De 2 foto’s zijn gemaakt tijdens deze excurses.

De staande foto van een Elfenschermpje is gemaakt met een Nikon D200 en Zeiss 50mm/1.4 lens op diafragma 7.1 - ISO 100. De 2de foto van viltig Judasoor is met de zelfde combinatie gemaakt - Diafragma 4. De onderkant van de paddestoel is met een schermpje wat opgelicht om doortekening te houden in de donkere delen.

Dit bleek een hele goede combinatie om paddestoelen te fotograferen..mijn 85mm macro-lens kwam maar weinig uit mijn rugzak.

Gerard

Dubbelopname

2010-09-30T21:29:00.003+01:00

Tijdens een clubexcursie op de Veluwe is bovenstaande opname gemaakt. De omstandigheden waren nou niet bepaald ideaal te noemen. Het was onbewolkt en binnen een half uurtje na zonsopkomst was het licht al hard. Genoeg mooie onderwerpen - het gebied waar we liepen stond vol met mooie eiken - maar de sfeer ontbrak.

Gelukkig biedt mijn Nikon-camera de mogelijkheid om dubbelopnames te maken. Een techniek die analoog vaker gebruikt werd - meerdere belichtingen over elkaar maken. Door een onscherpe opname over een scherpe opname te maken wordt het beeld verzacht en dat kan in dit soort omstandigheden net iets extra's toevoegen. In dit geval was ik er wel tevreden over.

Oordeelt u zelf....

Gerard

Sfeer in een bos

2010-09-23T21:17:00.004+01:00

In een bos fotograferen, het valt vaak niet mee. Een beetje experimenteren met de 70-200mm, een langere tijd en dan de lens in die langere tijd van scherp naar onscherp draaien. Een gewaagde techniek maar het geeft deze foto veel meer sfeer. genoeg contrast in de boom en een mooi lichtspel. Typisch herfst toch.

Winterlicht !!

2009-12-21T20:27:00.001Z

Uiteraard waren wij het afgelopen onvervalste winterweekend buiten te vinden.

Zaterdag hadden we met onze fotoclub - het NFD - een excursie in de Brabantse Biesbosch. We hadden het niet beter kunnen timen ! ‘s Ochtend vroeg was het -13 graden, een kraakheldere ochtend met heerlijke fotocondities. Een landschap bedekt met sneeuw, prachtig licht, als de wind even wegviel zag je het ijs gewoon gevormd worden in de stukken open water, kleine zwanen...en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan.

We klikten er dus vrolijk op los en kwamen ‘s middags zeer voldaan thuis.

Hoe anders was het zondag. Vrijwel de gehele dag sneeuw, kort onderbroken door enkele droge momenten en ‘s middags tegen een uur of 3 leken de hemelsluizen pas echt goed open te gaan. De sneeuw kwam met bakken de lucht uit. We zijn toen toch nog even met de auto de polder Dordtse Biesbosch ingegaan. De eerste foto’s maakten we nog met zware sneeuwval maar tegen zonsondergang trok de lucht opeens open. We werden getrakteerd op schitterende kleuren..rood/oranje rond zonsondergang, overgaand in zacht roze/paarse tinten kort na zonsondergang.

Hopelijk volgen er nog veel meer van dit soort dagen deze winter !

Alle foto’s zijn gemaakt met een Nikon D300, 70-200mm telezoom in combinatie met een 1.4 converter. ISO 200.

Gerard

Vroege winter in Oostenrijk

2009-10-18T17:51:00.002+01:00

Vandaag ben ik teruggekomen van een weekje fotograferen in Beieren en de Oostenrijkse Alpen met Marco de Paauw.

Amper 3 weken geleden fotografeerde ik nog vlinders..de afgelopen week alleen maar onvervalste winterplaten geschoten in het Raurisertal. De winter liet zich dit jaar vroeg gelden in de Alpen.

Bij aankomst konden we de sneeuwgrens duidelijk zien op de bergen en voordat we het wisten zaten we midden in onze eerste sneeuwbui van de week. Alle bergpassen waren helaas afgesloten. Van ons oorspronkelijke plan om steenbokken te fotograferen kwam dus niet veel terecht, maar dat maakte ons niet veel uit. De hele week viel er regelmatig sneeuw, en op 1600 meter hoogte lag er al gauw 30 tot 50 cm bij temperaturen tot -9 graden.

Topcondities voor landschapfotografie dus. Iedere dag 6 uur ‘s ochtends opstaan en 7 uur al op pad..we fotografeerden meestal totdat het te donker werd(rond 6 uur ‘s avonds).

Fotografisch puur genieten en de waarnemingen van steenarenden, raven, gemzen en waterspreeuwen maakten het alleen maar nog mooier.

Weer een topweek dus..

Gerard

Eindelijk Herfst !

2009-09-27T20:39:00.002+01:00

De afgelopen zomer hebben wij alleen maar naar beneden gekeken. Niet dat we ergens last van hadden maar we zijn vrijwel alleen maar bezig geweest met macro-fotografie. Als we gingen fotograferen waren we ‘s ochtends heel vroeg in het veld te vinden op zoek naar vlinders en libellen. Groothoek en telelenzen hadden we wel bij ons, maar steevast kwam toch weer de macrolens uit de rugzak.

Op een kleine onderbreking na - 10 dagen IJsland in Juni, waar we geen macrofoto’s hebben gemaakt - zijn we zo de zomer doorgekomen. En alhoewel we er bijzonder veel plezier aan beleefden, begonnen we toch steeds meer en meer naar de herfst uit te kijken.

Mist, verkleurende bladeren, spinnewebben, dauw....heerlijk. En dit weekend was het dan eindelijk zover. Zaterdag zijn we samen met Ed van Dam naar de Utrechtse Heuvelrug geweest en we vielen met onze neus in de boter. ‘s Ochtends schitterende grondmist en een mooie zonsopkomst, de eerste verkleurende bladeren(niet door de droogte van de laatste tijd) en een paar vliegenzwammen. We hadden het allemaal. We zijn ook nog op zoek geweest naar damherten maar die lieten zich nauwelijks zien.

Het was prachtig weer en toen de zon eenmaal een tijdje geschenen had zagen we opeens volop vlinders en libellen. Icarusblauwtjes, bruine blauwtjes,vuurvlinders, heidelibellen en een enkele keizerlibel. En dus besloten we maar om zondag terug te gaan....toch maar weer een paar macro-platen schieten.

Ook zondagochtend was het weer volop mistig. Eerst een paar landschapje geschoten en daarna op zoek naar de vlinders...die we volop vonden.

Op de weg terug naar de parkeerplaats vloog er nog een oranje luzernevlinder langs. Niet te fotograferen, het voelde als een soort afscheid. De komende dagen gaat de temperatuur flink omlaag dus vlinders zullen we wellicht dit jaar niet meer fotograferen.

Hopelijk gaat het eindelijk eens regenen, kunnen we op zoek gaan naar paddestoelen.

Dus toch weer naar beneden kijken !

Gerard

Gastblog van Jeroen - Dansende Vlinders !

2009-08-03T21:27:00.002+01:00

Het begint inmiddels goed gebruik te worden dat we met enige regelmaat er een lang weekend op uit trekken om te fotograferen. Naast het fotograferen is is het genieten van de natuur en van elkaars gezelschap evengoed een vaste waarde geworden.

Vorige week was het weer zover. Met z’n vijven, Gerard, Frank, Wiggele, Marco en ondergetekende, zijn we op de klanken en ritme van Stevie Ray Vaughn op 10 getogen richting limburg’s Mechelen. Na aankomst bleken we in een eenvoudig maar zeer gastvrij hotel te zijn beland. Even kort bijgepraat en redelijk vroeg naar bed.

De volgende morgen ging om 4.15 de wekker. Na wat zoeken naar de juiste plek stonden we om 5.30 stonden op de St. Pietersberg. Hier hebben we wel het een en ander kunnen vinden aan vlinders. Naast de vlinders ook nog een das gespot. Erg leuk om dat een keer gezien te hebben. Na een paar uur fotograferen terug naar het hotel voor ontbijt. Aangezien we om 4.45 uit het hotel waren vertrokken hadden we nog niet ontbeten. Maar het leuke van het soort hotels waar we verbleven is dat er niet zo moeilijk wordt gedaan. Zelfs toen we ruim na de gebruikelijke ontbijttijd terugkwamen werd er alsnog een goede maaltijd geregeld.

Zoals de meesten van ons weten is goed verkennen het halve werk. Na onze brunch weer in de auto gestapt en op onderzoek gegaan naar een geschikte locatie voor zondagmorgen. De vooruitzichten waren goed, het konden wel eens magische omstandigheden worden nu de vlinders nog zien te vinden.

Na wat toeren in de omgeving zijn we een nogal steile heling beland waar de ene na de andere soort voorbij vloog. Fantastisch! Dat zag er goed uit. Genieten, mooie vlinders, mooi uitzicht. We hadden onze stek voor morgenochtend gevonden, dachten we....Toch nog maar wat verder toeren. Wiggele had een goede atlas meegenomen en Gerard had zich van te voren goed ingelezen over het gebied. Dit samen met wat tips een aanwijzingen van de ’locals’ kom je wel waar je zijn wil. Via een weggetje en een korte wandelroute waar je anders werkelijk direct aan voorbij gaat sta je ineens op een veldje. En wat voor veldje!! Niet zo’n veldje wat een paar keer per jaar kapot wordt gemaaid! Dit veld was een rommelig bloemen veld, een waar vlinderparadijsje. Het gonsde werkelijk van de vlinders, een enorme soortenrijkdom. Waar je ook keek zag je massaal vlinders vliegen. Vol verbazing hebben we staan te genieten. We wisten dat we onze stek voor de volgende morgen hadden gevonden. Uiteraard ook de camera ter hand genomen. In ons clubje zijn we niet zo van het uit de hand fotograferen, zeker niet met macro fotografie, maar hier met deze omstandigheden is het toch gelukt om een paar acceptabele platen te maken. Het was midden op de dag, kanonskogel hard licht, niet echt wat je noemt magische omstandigheden...

Die avond hebben we heerlijk zitten nagenieten in een lokaal restaurant. De aanval op Macro door de hond van de uitbater heeft ons een rondje overheerlijke pruimenlikeur opgeleverd. De tweede ronde liet Marco passeren.....

De weersomstandheden waren hoopgevend. De volgende morgen uiteraard vroeg uit de veren en naar ‘ons’ veldje. Alle superlatieven kunnen we uit de kast halen. Een veld onder de dauw met met daarin een soortenrijkdom aan vlinders en andere insecten. De vondst van het weekend: puntgave parende boswitjes onder de dauw!! Jippie!! En wat te denken van een Icarusblauwtje, Klaverblauwtje, st. Jacobsvlinder, Bont zandoogje, Roofvlieg, Distelvlinder, Dambordje en nog wel wat meer. Intens genieten! Na een paar uur fotograferen moesten we toezien hoe zo’n beetje alle vlinders zijn gaan vliegen. Voldaan hebben we op een terras zitten napraten en genoten van de koffie, vlaai en het weer.
Kortom; het was weer een toppertje, volgend jaar maar weer doen.....

Jeroen van Meggelen

Schiermonnikoog revisited !

2009-04-02T20:17:00.005+01:00

Het afgelopen weekend zijn we met Wiggele de Haas, Jeroen van Meggelen en Marco de Paauw eens lekker wezen uitwaaien op Schiermonnikoog. In November 2007 waren we met een grote(re) groep van ons fotoclub Natuurfotografen Drechtsteden een lang weekend op Schier geweest, en dat was ons zo goed bevallen dat we het nog eens lichtjes overgedaan hebben.

Schiermonnikoog heeft natuurfotografen veel te bieden. Prachtige stranden, kwelders, duinen, bos, veel vogels maar bovenal een heerlijke rust en een open landschap. We hadden dit weekend niet zomaar uitgekozen natuurlijk. Stilletjes hoopten we op mooie Maartse buienluchten en we werden gelukkig niet teleurgesteld.

Bij aankomst was het prachtig weer..wel veel wind maar dat hoort erbij op de waddeneilanden...maar al gauw betrok de lucht en kwamen de eerste buien naar beneden. Gelukkig klaarde het mooi op vanaf een uur of 5 ‘s middags, en toen konden we volop genieten van de wolkenluchten in schitterend avondlicht. Een ware uitnodiging om de groothoeklenzen uit de tas te halen.

Zaterdag begon redelijk maar al gauw begon het licht te regenen en het duurde tot ver in de middag voordat de lucht weer opentrok(lang leve de buienradar !), maar ook toen werden we getrakteerd op schitterend licht.

Zondag was helemaal o.k. met een schitterende zonsopkomst gevolgd door heerlijk voorjaarsweer.

De omstandigheden nodigden echt uit om eens flink te experimenteren met grijsfilters om de sluitertijden langer te maken(b.v. bij strandopnames), en grijsverloopfilters om de buienluchten nog dramatischer te maken en het contrast tussen de lucht en het land te overbruggen.

We hebben de Nikontjes dus flink laten werken en de resultaten mogen er zijn.

Een topweekend !!(en dan heb we het nog niet gehad over de Irish Coffee, appeltaart(en), pizza’s en sate van Vrouwe Jacoba, en al dat andere goede dat Schiermonnikoog te bieden heeft ...)

Succesverhaal !

2009-03-08T14:20:00.003Z

Tussen 1988 en 1992 heeft Staatsbosbeheer 42 bevers in de Biesbosch uitgezet. Dat dit een groot succes is geworden is algemeen bekend, en om dit met eigen ogen te mogen aanschouwen blijft toch voor mij nog altijd een groot voorrecht.

Afgelopen weekend ben ik met Frank(zaterdag) en Marco de Paauw(zondag) de Brabantse Biesbosch in geweest en de aanwezigheid van bevers kon je overal waarnemen. Omgeknaagde bomen, takken ontdaan van hun bast en burchten(denk dat ik er al met al zo’n stuk of 10-15 gezien heb) waren vrijwel overal te zien. Volgens officiele cijfers zijn er in de Biesbosch in totaal zo’n 60 burchten en zo’n 150 bevers en op basis van onze waarnemingen zou je bijna zeggen dat het er meer moeten zijn.

Met enige regelmaat zien wij bevers maar vrijwel altijd rond de schemering en in het water. Uit het water hebben we ze nog niet veel waargenomen. Afgelopen zondag was dat anders. We waren even uit de boot gegaan en zagen vrijwel gelijk een bever op de kant. Hij was zeer ontspannen en we hebben hem een behoorlijke tijd kunnen waarnemen.

Uiteraard heb ik er ook foto’s van gemaakt maar compositorisch ben ik er niet tevreden over. De directe omgeving was een grote “takkenzooi”. Dat wil natuurlijk niet zeggen dat ik de foto’s in de electronisch prullenbak deponeer ! Een belangrijk onderdeel van foto’s is emotie en dat hebben die foto’s voor mij volop.

De komende weken zullen wij weer regelmatig in de Biesbosch te vinden zijn. De lente nadert (gelukkig) snel en ik kijk alweer uit naar bloeiend speenkruid, spindotters en oranjetipjes. En misschien..heel misschien lukt het dan dit keer wel om een bever te fotograferen zoals ik het verleden jaar vanuit de boot gezien heb..takken knagend omringd door dotterbloemen.

De bovenstaande foto’s tonen 1 van de beverburchten die wij waargenomen hebben en de bever die wij op de kant aantroffen, maar later “klassiek” in het water gefotografeerd hebben.

Gerard

Wildfotografie in Nederland

2009-02-26T12:27:00.004Z

Wildfotografie in Nederland is een lastige hobby. Daar de leefgebieden meestal kleinschalig zijn en tevens een recreatieve functie hebben, zitten veel menselijke activiteiten elkaar nog wel eens in de weg.

Lastig voor een wildfotograaf zijn b.v. (Nordic Walking) wandelaars, mountainbikers, en mensen die hun hond uitlaten(op de een of andere manier vrijwel nooit aan de riem..). Dit is geen verwijt naar deze mensen toe hoor, het is gewoon een feit dat vrijwel iedereen rond de zelfde tijden actief is als een wildfotograaf. Naar mijn mening moet iedereen de ruimte krijgen om zijn/haar hobby te kunnen beoefenen.

Af en toe kom je wel eens in een gebied waarvan je denkt - “Wat is hier aan de hand ?”.

Vorige week waren we met de fotoclub in een heidegebied waar je zonder schuiltent reeën tot op wel 10 meter kon benaderen zonder dat ze er zich wat van aantrokken, gemakkelijk(er) fotograferen dus. Normaal gesproken zijn reeën en herten dieren die zich niet of nauwelijks laten benaderen en vanuit een schuiltent met uren geduld gefotografeerd moeten worden. In dit gebied zijn ze schijnbaar zo gewend aan mensen - een andere verklaring heb ik er niet voor - dat ze zich, indien je je rustig gedraagt, prima laten benaderen.

Ik heb dit gedrag ook al eens gezien in een kroondomein te Denemarken, waar mensen tussen de edelherten in bronstijd zitten te picknicken. Hier is de verklaring dat door een andere jachtmethode (vanuit de auto) de edelherten niet bang zijn van mensen, en deze in hun directe omgeving volledig accepteren. Als fotograaf ben je er wel verplicht op de paden te blijven omdat de herten fotograferen wellicht als jachtgedrag kunnen interpreteren. Beide gebieden zijn voor een wildfotograaf uitstekend geschikt om lastige onderwerpen goed te kunnen fotograferen, maar ook voor wandelaars die er volop kunnen genieten van deze prachtige dieren.

Een zeldzame win win situatie dus.

Een goed begin is het halve werk.

2009-01-27T19:06:00.004Z

Een nieuw jaar, goede voornemens, recepties, allemaal zaken waarmee we een nieuw jaar beginnen. Een deel van onze vereniging “de Natuur Fotografen Drechtsteden” heeft het anders gedaan, we zijn een week gaan fotograferen in het Bayerischer Wald.

Wat zijn de omstandigheden? Altijd een verassing want daar hangt bij de fotografie een hoop vanaf. Het was koud, het vroor matig tot zeer streng en af en toe stond er een gure wind. Andere omstandigheden dan gewoonlijk, meestal ligt er een flink pak sneeuw, is het windstil en vriezen de riviertjes niet dicht. Dit jaar hebben we niet meer dan een paar cm sneeuw naar beneden zien komen en waren de riviertjes zo goed als dichtgevroren. Mooie omstandigheden om eens ijsdetailtjes te fotograferen. Dit heeft mooie resultaten opgeleverd, zelden hebben wij zulke aparte opnamen van ijs gezien.

De Lusen (een bergje van 1400 mtr +) was ook dit jaar weer prachtig, de bomen zaten dik onder het ijs, mistig weer en op de top een storm met een gevoelstemperatuur van -40◦. Twee dagen later weer compleet andere omstandigheden. Zon, lange schaduwen, een prachtige zonsondergang en een zeer heldere maan, wat wil je nog meer als fotograaf ? Niet verwonderlijk dat de schrijver voor de tiende keer naar dit Nationale park is geweest. Het Bayerischer Wald is een dynamisch gebied wat meer te bieden heeft dan een alleen maar mooi “Tierfreigelände” waar de oorspronkelijke bewoners van dit bosgebied te zien zijn.

De dieren zijn uiteraard voor de meeste fotografen het hoofdonderwerp. Je kunt - mits je veel geduld hebt - wolven, lynx, beer, wilde kat, wisent en vogels zoals uilen, eenden, valken, buizerd en wouwen op een mooie wijze fotograferen. De fotografen staan dan ook dagen op 1 plek te wachten op mooie omstandigheden/bijzonder gedrag. Deze dieren zijn dan wel in gevangenschap gefotografeerd maar in een natuurlijke omgeving. Ook zijn er in het park nog andere onderwerpen zoals boslandschap, details en riviertjes te fotograferen.

Niet onbelangrijk is het onderkomen, al jaren gaan wij naar Pension Wiesengrund in Altschoënau. Sobere, zeer schone kamers en een goed ontbijt. De mensen van het pension zijn uiterst vriendelijk en als je ‘s avonds je beelden wil bekijken of presenteren is dit allemaal geen probleem. Ze hebben er een goede ruimte voor inclusief een prima gevulde koelkast. Dit alles kost je Euro 25,- per nacht op basis van een 1-persoons kamer inclusief ontbijt, een goede prijs dus. Als je lekker wilt eten is Hotel/Restaurant Het Moorhof in hetzelfde dorp een prima tip. Uitstekend eten en zeer betaalbaar.

Al met al een tip dus voor elke fotograaf.

Golden Herbst wochenende.

2008-10-29T20:01:00.004Z

Dat was het bericht van de weerdienst in Duitsland toen ik samen met mijn vrouw onderweg was naar Nationalpark Berchtesgaden. Een hoopvolle gedachte, even een weekje lekker wandelen in een prachtige natuur. De Eifel en de omgeving van Spessart waren onderweg echt goud gekleurd, prachtig om daar weer eens volgend jaar wat te gaan fotograferen.

Ons vakantieverblijf lag op een berghelling bij Ramsau met een prachtig uitzicht op de Watzmann, de tweede berg van Duitsland wat hoogte betreft (2713). De top is alleen lopend te bereiken omdat de berg midden in het nationaal park ligt. De temperatuur was erg warm voor de tijd van het jaar, rond de 23 graden, een prachtige nazomer dus. De herfst was hier al wat verder, de bomen kleurden rood en bruin, alleen de larix en de lager gelegen loofbomen toonden nog geel.

Door de kleuren maakt het in deze tijd van het jaar niet uit welke attracties(Köningssee, Jenner, Wimbachklamm) je bezoekt, overal is het prachtig. De vele mensen neem je op de koop toe.

De grootste verrassing voor mij was toch wel de Obersee, een natuurlijk bergmeer waar het water doodstil stond, waarin prachtige kleuren van de berghellingen weerkaatsten. Als ik alleen voor de fotografie was gekomen was dit een onderwerp geweest voor meerdere dagen (zie fotobijlage).

Duitsland heeft een prachtige natuur, vreemd dat de meeste Nederlanders dit land alleen zien op doortocht naar andere bestemmingen.

Vroege Herfst

2008-10-28T17:34:00.004Z

De laatste jaren zijn we gewend geraakt aan herfstmaanden met rustig, relatief warm en droog herfstweer. Als gevolg daarvan zaten de bomen nog lang in het blad(had verleden jaar wel tot gevolg dat de verkleuring schitterend was), en waren er in October en November weinig paddestoelen te vinden vanwege de droogte. De meeste padddestoelen piekten al in Augustus/begin September aangezien het weer toen vochtig en mild was – ideale omstandigheden voor paddestoelen.

Dit jaar is het – tot nu toe tenminste – allemaal anders. Het lijkt erop dat we dit jaar weer eens een “normale herfst” beleven met een snelle afwisseling van wisselvallig en rustig weer met normale, en zelfs af en toe beneden normale temperaturen. In September hadden wij een clubexcursie naar Planken Wambuis en genoten van schitterende grondmist in combinatie met nachtvorst..het was jaren geleden dat we in September nog eens rijp hadden gezien.

Fotografisch heeft de herfst uiteraard veel te bieden. Paddestoelen, schitterend kleurende bomen, de lichtomstandigheden blijven overdag steeds langer goed, grote(re) kans op mist etc. etc. We zijn er dus de laatste tijd veel op uit geweest en hebben al weer veel van onze favoriete locaties op de Utrechte Heuvelrug, de Veluwe en in de Biesbosch bezocht. De rugzak is dan steevast beladen met een 70-200mm telezoom, een macro- en een groothoeklens, camera’s, en allerlei accessoires zoals een draadontspanner, een schaartje, een pittenzak, een oplichtschermpje en uiteraard een fikse thermoskan met koffie. En uiteraard een stevig statief. Boslandschappen/paddestoelen uit de hand fotograferen is onbegonnen werk. De sluitertijden zijn daarvoor veel te lang.

Hierboven 2 foto’s die afgelopen weekend gemaakt zijn in het Speulderbos. Een prachtig oud beukenbos en allebei gemaakt net na zonsopkomst, dan is het in een bos nog redelijk donker. De sluitertijden lagen dan ook rond de 8 seconden. Een prima test voor mijn nieuwe statief. Een essenhouten Berlebach statief – speciaal gekocht voor telewerk(hout verwerkt trillingen beter dan metaal) en mijn handen ! Bij koud weer kan je een houten statief nl. zonder enig probleem met blote handen beetpakken…en na een normale herfst krijgen we hopelijk eindelijk weer eens een normale..koude..winter.

Gerard

NFD Clubexcursie Brabantse Biesbosch 23 Augustus 2008

2008-08-25T22:07:00.004+01:00

Afgelopen zaterdag hadden we weer onze maandelijkse clubexcursie. Meestal rijden we naar een natuurgebied en verkennen het dan lopend, maar dit keer hadden we het idee opgevat om de Brabantse Biesbosch eens per boot te verkennen. Eigenlijk ombegrijpelijk dat we dit niet eerder hebben gedaan want de Brabantse Biesbosch is onze achtertuin.

Aangezien de eerste pont naar Werkendam pas om 09:45 uur vaart, zijn we met de auto naar de Spieringsluis gereden. We zouden eerst langs het Jantjespad gaan fotograferen en dan om 9 uur naar de Jachthaven gaan. Helaas trok er een behoorlijke onweersbui over en van fotograferen kwam niet veel, het was alleen het eerste kwartiertje droog. We zaten om 8 uur al aan de koffie bij Wiggele en Joke.

Maar…..om half 9 brak de zon door en dat was de aanzet voor een hele mooie dag weer, iets waar we na de stortbui van die ochtend absoluut geen rekening meer mee hielden.

Onze bestemming was polder de Turfzakken, een natuurontwikkelingsproject in de Brabantse Biesbosch waar dit jaar de werkzaamheden zijn afgerond. Maar het duurde wel even voordat we er aankwamen. De kleinere kreken lagen vol met waterpest en de motoren liepen er meerdere keren door vast. De roeispanen moesten er dan aan te pas komen, het werd dus nog een sportieve dag ook.

Eenmaal aangekomen in de Turfzakken zijn we de boot uitgegaan om het gebied te verkennen. Alhoewel de werkzaamheden pas dit voorjaar afgerond waren, was daar niet veel meer van te zien. De kattestaart stond er nog goed in de bloei en het gonsde er van de vlinders(koolwitjes/klein geaderde witjes/atalanta’s).

Het werd al met al een prachtige dag met veel vlinders, libellen, oerhollandse landschappen, grote groepen ruiende knobbelzwanen en als absoluut toetje konden we uitgebreid genieten van 3 jonge ijsvogels.

Misschien was het niet een geweldige fotodag maar het was zeker een heel gezellige dag in de Brabantse Biesbosch waar we volop genoten van alles wat er om ons heen gebeurde.

Eenmaal terug in de jachthaven sloten we de dag(uiteraard !) af met een welverdiend biertje.

NVN Natuurfotograaf van het jaar 2009

2008-08-04T15:53:00.002+01:00

Doe mee met……

de “NVN Natuurfotograaf van het jaar 2009” wedstrijd. Wij nodigen alle fotografen die lid zijn van bij het NVN aangesloten verenigingen uit mee te doen aan deze NVN wedstrijd.

Het doel

Deze wedstrijd zouden wij als NVN jaarlijks willen gaan uitschrijven met als doel de hoge kwaliteit en de specifieke stijl van de Nederlandse natuurfotografen uit te dragen. Verder kunnen we door onze fotografie laten zien hoe mooi en waardevol de natuur is, waarmee wij stimuleren de natuur te beschermen. Het wordt jullie fotowedstrijd.

Help ons er wat van te maken! De hele wedstrijd staat of valt met de kwaliteit van jullie fotokeuze.

Dit is de uitnodiging waarmee het NVN (Natuurfotografen Verbond Nederland) start met een natuurfotowedstrijd in Nederland. Het NVN vertegenwoordigt de belangen van rond de 800 natuurfotografen waarmee de doelgroep voor de wedstrijd direct is bereikt. Het is de eerste wedstrijd binnen Nederland met deze opzet en naar onze mening werd dit hoog tijd. In Nederland schuilt veel (vaak onbekend) talent. In uitslagen van Internationale wedstrijden in het buitenland (o.a. Shell BBC Wildlife, GDT, Glanzlichter en Asferico) winnen Nederlanders vaak prijzen. We kijken al reikhalzend uit naar de uitslag van dit Nederlands onderonsje van natuurfotografen. In het voorjaar van 2009 kunnen we de uitslag bekijken op de website van het NVN (www.nvnfoto.nl).

weekendje Eifel

2008-07-20T17:27:00.006+01:00

Na twee jaar een weekendje vlinderen in België, dit jaar eens wat anders. Met ons vaste groepje zijn we een weekend naar Daleiden in de Eifel geweest. Hier worden jaarlijks honderden soorten gespot alleen is het dit jaar een zeer slecht vlinderjaar. Ook in de Eifel, het weer was niet optimaal maar daardoor kan je wel de hele dag door fotograferen. Het aantal soorten was door het slechte weer beperkt maar hierdoor kan je focussen op de fotografische aspecten van het beeld en dat is altijd beter dan “soorten jagen”. Wat hebben we gefotografeerd:

Eikenpage, Bruine eikenpage, Oranje zandoog, Tweekleurig Hooibeestje, Hooibeestje, Dambordje, Dwerg dikkopje, Koevinkje en de bosbeekjuffer.

Al met al toch de moeite waard. Het gebied is mooi, je ziet nauwelijks mensen (heerlijk) er loopt een klein beekje met een klein watervalletje gewoon genieten. Lekker in de frisse lucht af en toe even achterover in het gras een heerlijk Duits biertje of koffie met……… wat wil een mens nog meer.

Arie, Gerard, Ed……….Volgend jaar gewoon weer.

IJsland

2008-07-06T18:07:00.002+01:00

Van 20 Juni t/m 1 Juli zijn wij naar IJsland geweest. Een reis die wij al heel lang wilden maken en dit jaar is het er eindelijk van gekomen. In Januari hadden wij de reis samen met Ed van Dam gepland/geboekt.

Na aankomst in Kevlavik de huurauto afgehaald en gelijk noordwaarts gereden. Onze eerste doel was het Westfjorden gebied. Na overnacht te hebben in Stykkisholmur de volgende dag overgevaren naar Brjanslaekur en naar Latrabjarg gereden. Latrabjarg staat bekend om zijn 14 km lange vogelrots en daar hebben we dan ook menig uurtje doorgebracht. De 2de dag een uitstapje naar de Dynjandi waterval gemaakt.

Daarna een lange rit naar Laugarvatn - richting de Strokkur geijser en de Gullfoss waterval. Het werd een lange dag inclusief een lekke band en een 40km lange zeer slechte weg over een hoogvlakte. Eenmaal aangekomen in Laugarvatn waren we bepaald niet vermoeid, we zijn tot half 2 ‘s nachts doorgegaan met fotograferen.

Na de volgende dag een nieuwe reserveband te hebben opgepikt weer een flink stuk gereden naar Skogar - in de buurt van Vik. Helaas was het vogelreservaat Dyrholaey nog niet geopend dus hebben we die avond doorgebracht op het lavastrand bij Vik - volop geexperimenteerd met lange sluitertijden.

De rest van de reis stonden nog 2 bestemmingen op de lijst. De gletsjerlagune Jokulsarlon en Landmannalaugar. Jokulsarlon was voor ons alle 3 het hoogtepunt van de reis(en Landmannalaugar het toetje...). We zijn er 2 dagen geweest en iedere nacht werd het laat. De gletsjer en IJsbergen zijn zeer indrukwekkend en het gebied is ook zeer vogelrijk. In het meer zagen we ook iedere avond zeehonden. We hadden er achteraf gezien nog wel een paar dagen willen blijven. Het is daar echt een walhalla voor natuurfotografen.

Na Jokulsarlon hadden we nog 3 overnachtingen in Leirubakki en hebben van daaruit dagtochten gemaakt naar Landmannalaugar. Een ruige omgeving met schitterende lavavlaktes en Landmannalaugar is werkelijk een lust voor het oog. Schitterende kleuren.

De laatste dag zijn we teruggereden naar Dyrholaey om nog een dagje vogels en kustlandschap te fotograferen.

Aan de reis kwam helaas veel te snel een einde maar we waren moe en voldaan. Veel gezien en veel gefotografeerd.

We zullen zeker nog een keer terugkeren !!

Maaibeleid ??

2008-06-11T23:38:00.002+01:00

De afgelopen week zijn wij een paar keer naar de Elzen in Dordrecht geweest. Een bosgebied(je) in de Polder Dordtse Biesbosch onder beheer van Staatsbosbeheer.

Rond deze tijd van het jaar zijn wij daar vaak te vinden aangezien het een uitstekende plek is om libellen en vlinders te fotograferen. Dat wil zeggen…de laatste jaren eigenlijk alleen maar libellen..de vlinderstand loopt er de laatste jaren schrikbarend snel terug.

Een aantal jaar geleden vond je er nog regelmatig allerlei vlinders zoals icarusblauwtjes, bonte zandoogjes, dagpauwogen, atalanta’s, distelvlinders, koolwitjes en gehakkelde aurelia’s maar dit jaar bleef dat tot nu toe beperkt tot een enkel koolwitje, gehakkelde aurelia en dagpauwoog. Icarusblauwtjes hebben we er al een aantal jaren niet meer gezien. We hebben al lange tijd het vermoeden dat dat ondermeer te maken heeft met het maairegiem dat Staatsbosbeheer er onderhoudt.

Libellen is een heel ander verhaal gelukkig. Daar lijkt het ieder jaar beter mee te gaan en op 1 plek binnen de Elzen vinden we ieder jaar een meer dan behoorlijke concentratie libellen. We zoeken altijd rond de tijd dat ze een rustplek voor de nacht opzoeken en vonden er dit jaar minstens 30 oeverlibellen, enkele bruine glazenmakers en keizerlibellen. Iedere keer is het weer genieten en aangezien het plekje ook nog eens een van de meest bloemrijke gebieden binnen de Elzen is biedt het volop mogelijkheden om mooie foto’s te maken. Zo’n stukje natuur…hoe klein het ook is…laat goed zien hoe mooi nederlandse natuur kan zijn.

Ik wil al enige tijd niet alleen mooie macro-opnames van libellen maken maar ook iets meer van hun opgeving in de foto’s uit laten komen. Ik heb daarvoor een nieuwe lens van Tokina gekocht – de Tokina AT-X Pro DX 35mm 2.8. Deze lens is pas net uit en bij uitstek geschikt voor het soort opnames dat ik wil maken…en bovenal ook nog eens prima geschikt voor landschapfotografie. Ik heb deze lens prima uit kunnen proberen en ook nog enkele landschapfoto’s gemaakt in de Elzen(compositorisch niets waard – puur gemaakt om de lens te testen) en ik moet zeggen, hij bevalt mij uitstekend.

Afgelopen maandagavond had ik samen met Jeroen van Meggelen afgesproken weer naar de Elzen te gaan en bij aankomst vonden wij een zeer onaangename verrassing. Het hele gebiedje was compleet kaalgemaaid. In de gehele omgeving waren de saaie brandnetelranden netjes overeind gebleven maar het mooie bloemrijke gebiedje was weggevaagd. Ik was echt kwaad en droevig tegelijkertijd. Dit heeft toch niets met verantwoord maaibeleid te maken. Buiten dat dit niet de meest geschikte tijd om te maaien is (lijkt erop dat veel instanties/ gemeenten dat nog steeds niet begrijpen) is het helemaal fout om alles compleet kaal te maaien. Selectief maaien en gedeelten van biotopen intact houden zorgt ervoor dat rupsen/poppen kunnen overleven en leefgebied in stand blijft. Je zou toch denken dat instanties als Staatsbosbeheer dat zouden moeten weten..en het bovenal de moeite waard vinden een insectenvriendelijk maaibeleid te hanteren.

De volgende dag heb ik contact opgenomen met de beheerder van de Elzen en mijn verbazing/teleurstelling uitgesproken over dit maaibeleid. Ik moet eerlijk zeggen dat het een goed gesprek was en had de indruk dat hij niet op de hoogte was van van de bijzondere waarde van dit gebiedje binnen de Elzen. Heb hem gevraagd het maaibeleid bewuster af te stemmen op het behoud van insecten en hij heeft mij toegezegd dit te bespreken. Tevens aangegeven dat wij beiden graag als vrijwilligers hier een bijdrage aan zouden willen leveren . Vlinders en libellen zijn de laatste jaren een ware passie van ons geworden – en niet alleen op fotografisch vlak. De Elzen als vlinder/libellen reservaat zou prachtig zijn ! Ik hoop van harte dat hier iets mee gedaan wordt.

Dit keer dus maar 3 foto’s bij de blog. 2 Fotografisch minder interessante foto’s. De eerste voor en de tweede na het maaien. Nummer 3 is een opname van een gewone oeverlibelle gemaakt in dit gebiedje…met een Nikon D200 en de nieuwe Tokina 35mm lens..een absolute aanrader trouwens.

Gerard

Een weekendje Drente.

2008-06-03T22:05:00.004+01:00

We hadden alles ruim van tevoren gepland en hadden 2 trekkershutten op camping Vledders te Schipborg in het Nationaal beek- en esdorpenlandschap Drentsche Aa gereserveerd. Dit alles om samen met 3 andere natuurfotografen van het NFD het landschap en zijn flora en fauna in beeld te brengen. Prachtig weer was ons deel, dus perfecte omstandigheden om er een feestje van te maken.

Het eerste gebied was het Oudemolensche Diep, beheerd door Staatsbosbeheer en onderdeel van de Drentsche Aa. Een nat grasgebied met een grote verscheidenheid aan planten en dieren Hier zijn o.a. weidebeekjuffers, icarusblauwtjes, haften, meikevers, brede orchis en landschappen gefotografeerd.

Daarna naar Kampsheide, een geheime tip voor juffers en libellen, die dan ook ruim aanwezig waren. Ook vonden we daar een plaag aan spannerrupsen. Verder is het veenpluis prachtig in beeld gebracht. Na de avondmaaltijd nog even naar het Balloërveld om de viervlek mooi vast te leggen in zowel groothoek als macro.

De Gasterse Duinen, ten noordwesten van Gasteren, bestaan uit een bijzonder gevarieerd heide- en stuifzandgebied op een grote dekzandrug, ingeklemd tussen twee takken van het Drentse Aa systeem. Hunebedden liggen maar zelden in zo'n markante Drentse omgeving als het hunebed in dit terrein. Ideaal om eens wat te fotograferen dus. Na wat boomlandschappen eens kijken of we groentjes konden vinden, en ja hoor die vlogen daar rond. Niet veel maar genoeg om een beeldje te kunnen schieten. Verder werd er nog een adder en witsnuit libellen gezien, en de geboorte van een viervlek vastgelegd.

Het enige – kleine - minpunt van dit weekend was de plaag aan knutjes/midges, venijnige kleine steekvliegjes. Deze zijn door het mooie voorjaar vooral s’ochtends vroeg in grote wolken aanwezig. Niets helpt en ze zijn overal, om gek van te worden, maar…je moet wat over hebben voor een mooie foto.

Verder is het terras van herberg De Fazant te Oudemolen aan te bevelen, goed eten en drinken voor fotografen die hun hobby 17-18 uur per dag beoefenen. Met goed gezelschap en mooie omstandigheden is succes altijd verzekerd.

Frank

Het eerste licht...

2008-05-16T23:42:00.002+01:00

In het late voorjaar en de zomer is landschapsfotografie een kwestie van vroeg opstaan en profiteren van het eerste en het laatste uurtje licht. Buiten deze uurtjes om valt er nauwelijks wat te doen – tenzij het bewolkt is – want het licht is al gauw veel te hard. Harde contrasten maken het dan onmogelijk goede landschapsfoto’s te maken. Je moet dus goed weten waar je moet zijn en de composities feitelijk vooraf uitgewerkt hebben.

Het afgelopen pinksterweekeinde was daar een goed voorbeeld van. Ben alle drie de dagen vroeg opgestaan(04:00 uur !) en was al ruim voor zonsopkomst in onze boot onderweg de Biesbosch in. Zaterdag en Zondag alleen maar bezig geweest met macro-fotografie. Er waren vrij gemakkelijk oranjetipjes te vinden en de condities waren optimaal om er mooie opnames van te maken. Vrijwel windstil, droog(3 dagen geen wolkje aan de lucht) maar helaas een oostenwind waardoor er nauwelijks dauw was. Dat was feitelijk het enige waar je over kom klagen want voor de rest zat alles mee.

De Biesbosch stond er prachtig bij. Volop bloeiende planten, het was echt een lust voor het oog. Ik had me dus voorgenomen hier Maandag wat mee te gaan doen. Ik vond de combinatie van het allereerste zonlicht en de fris groene tinten vol wit/groen/geel en paars van de verschillende bloemen een prachtig onderwerp. Ik had mijn macro-lens dus maar thuis gelaten om niet in de verleiding te komen toch weer vlinders te gaan fotograferen.

Nadat ik Jeroen en Marielle had laten zien waar ze oranjetipjes konden vinden ben ik snel teruggesprint naar de Sterlinggriend. Ik had een plek in mijn gedachten waar het eerste zonlicht direct op zou vallen en met de zon in de rug moest dat allemaal goed komen. Ik kwam daar helaas wel net iets te laat aan om het optimale eruit te kunnen halen. Bij aankomst was de zon namelijk net op dus ik moest snel mijn camera uit mijn rugzak halen en had maar een paar minuten de tijd om er wat van te maken.

Alhoewel de composities simpel zijn ben ik achteraf heel blij met de resultaten. Het contrast tussen de koele en warme tinten maken het voor mij hele fijne platen om naar te kijken. Hierboven 2 voorbeelden. Allebei gemaakt met een Nikon D300 en Tokina 12-24/F4 lens – diafragma 18. Nabewerking met Nikon Capture NX alhoewel dat geen naam mag hebben. Ik heb mijn camera ingesteld staan op kleurschema levendig en Capture NX neemt deze instelling dan gelijk over. Ik heb de beelden alleen nog maar lichtjes moeten verscherpen..dat was alles.

Gerard

Eindelijk Lente(weer)

2008-04-28T19:14:00.002+01:00

Afgelopen zaterdag – 26 April – hadden we met het NFD een excursie naar de Kampina. Een week eerder was ik daar met Ed van Dam al geweest. Toen was het nog nauwelijks te merken dat het lente is. Buiten wat pinksterbloemen en ontluikend fluitekruid bloeide er nog nauwelijks bloemen en vlinders hebben we toen niet gezien.

Na een week met hogere temperaturen was het echter afgelopen zaterdag volop genieten. Het was er een behoorlijk stuk groener geworden en al na een paar meter lopen vonden we de eerste vuurjuffer, snel gevolgd door het eerste oranjetipje. Hier hadden we al weken naar uitgekeken. Veel fotografen van onze club kan je zondermeer echte macrofielen noemen, en vlinders en libellen zijn absoluut onze favoriete macro-onderwerpen. We vielen dus met onze neus in een pak boter.

Tot een uur of 10/half elf kwam de zon niet echt lekker door – er vielen zelfs nog een paar druppels regen – en dat gaf ons voldoende tijd om in alle rust te fotograferen, alleen de wind was af en toe spelbreker. Pas toen de zon goed doorkwam werden de oranjetipjes/vuurjuffers actief en vlogen ze weg.

Na een boterham/kop koffie en een Beerenburg zijn we toen de Kampina verder ingelopen volop genietend van het heerlijke weer – met een zware rugzak op werd het al snel warm. Onderweg zijn er nog kikkers, muizen en landschappen rond een vistrap langs de Beerze gefotografeerd en genoten we van de volop vliegende oranjetipjes, citroenvlinders, bonte zandoogjes, dagpauwogen en vuurjuffers.

We sloten de dag af met een drankje op een terras. Een prima excursie ! Hopelijk volgen er deze lente/komende zomer nog meer.

Beide foto’s zijn genomen met een Nikon D200 en een Nikon 200mm macro-objectief - ISO 100. Het oranjetipje met diafragma 14, de vuurjuffer met diafragma 16

Gerard

Groothoekogen..

2008-04-14T21:56:00.002+01:00

Afgelopen weekend beide dagen op stap geweest in de Biesbosch. Nu de lente zo langzamerhand echt op gang komt(alhoewel…het weer werkt nog niet helemaal mee) gaan sommige ontwikkelingen heel snel en voor je het weet moet je weer een jaar wachten om iets op de plaat te kunnen zetten. Zo kijk ik ieder jaar weer uit naar het speenkruid dat de bodem van de grienden geel kleurt, de prachtige dotterbloemen, en het is pas echt lente als de eerste klein geaderde witjes en oranjetipjes rondfladderen.

Voor vlinders was het helaas nog net iets te vroeg(tot nu toe alleen een dagpauwoog gezien) maar het speenkruid en de dotterbloemen bloeien alweer volop. De laatste jaren met name bezig geweest met macro-opnames van deze bloemen maar dit jaar wilde ik ze eens in hun landschap fotograferen.

Ik liep dus het hele weekend rond met "groothoekogen". Had net zo goed alleen maar een kleine rugzak mee kunnen nemen met maar 1 body en mijn 12-24 lens groothoekzoomlens want de rest is mijn rugzak niet uitgekomen. De laatste jaren heb ik dat steeds vaker. Heb dan bepaalde opnames in mijn kop zitten en sta nauwelijks open voor andere onderwerpen.

Dit weekend heeft dat in ieder geval wel gewerkt. Ben achteraf best tevreden met de resultaten.

Hoef dus eigenlijk niet te zeggen met welke apparatuur de bovenstaande 2 foto’s gemaakt zijn..Beide opnames met een Nikon D300(heerlijke camera !) en…..een Tokina 12-24.

De komende weken, als het weer meewerkt en de temperatuur een beetje omhoog gaat, mijn zinnen gezet op vlinderopnames. De composities heb ik ook al in mijn hoofd zitten….u leest nog wel of het gelukt is.

Gerard

Maart roert zijn staart.

2008-03-25T22:30:00.003Z

De laatste jaren is het steeds raak in Maart. Hagel, sneeuw en af en toe vorst. Prachtig voor ons fotografen, mooie luchten en landschappen (wie zegt dat de luchten zoals de oude meesters vast hebben gelegd niet meer voorkomen). Maar je moet er snel bij zijn, de omstandigheden wisselen met de minuut. Fijn dat na twee geweldige rijpdagen in januari we nu dit maartse staartje kregen.

Tussen de paasverplichtingen door zijn we afgelopen zaterdag met Rob Kempers (een fotograaf die we hebben leren kennen tijdens de fotoreis naar Noorwegen) in de uitlopers van de Biesbosch gaan fotograferen. Zeer wisselende omstandigheden met mooi zacht licht, bewolking, sneeuw, van alles wat. Het voorjaar zit al met een lichtgroene tint in de bomen en dit is in combinatie met een donkergrijze lucht prachtig om te zien. Verder was het zeer hoog water waardoor grote stukken land onder water staan, waardoor de beelden nog iets extra's kregen.

Weekendje Veluwe

2008-03-17T21:46:00.002Z

Indien mogelijk gaan we elk jaar een lang weekend of een midweek naar de Veluwe. In het begin met z’n tweeen, maar de laatste jaren vergezellen ons af en toe clubleden om mee te genieten van al het moois wat de Veluwe te bieden heeft. Dit jaar waren dat Wiggele de Haas en Ed van Dam. Zij delen de zelfde passie en hebben ieder hun eigen zienswijze zodat we elkaar aanvullen bij het fotograferen van diverse onderwerpen. Het leuke hiervan is dat je op een later tijdstip de foto's met elkaar kunt vergelijken/bespreken. Een specifiek doel is er nooit daar je van het weer afhankelijk bent. De vrijdag was een mooie dag dus maar eens kijken of er adders te vinden waren. Over de hele dag er maar eentje gezien, wat mager maar al blij dat we er eens eentje gezien hebben. De foto's zijn niet top maar dan blijft er in ieder geval iets over om te verbeteren in de komende weken. Omdat de padden en de heikikkers zich ook nog niet lieten zien beperkten we ons tot landschappen, altijd een dankbaar onderwerp.

Het Deelerwoud is een van de vaste plekken die we aandoen bij de zonsondergang. Genoeg onderwerpen om een mooi landschap te kunnen maken. Het was een redelijk mooie avond, een beetje spelen met schotse hooglanders in de compositie, bomen mooi in beeld zetten en gebruik maken van wind veren in de lucht. Toen het te donker werd kregen we ineens trek in whiskey, een andere hobby tijdens zo'n weekend.

Zaterdag met de rest van de NFD leden afgesproken, om de Loenermark te fotograferen. Vanaf zonsopkomst tot............ Onderwerpen zijn bos, detail winterkleuren met een vleugje groen, heuvels en dalen, nevel en een waterig zonnetje. Kortom een prachtige dag die zelfs warm aanvoelde, de vogels floten volop, het voorjaar komt eraan.

Over de zondag valt weinig te melden, regen, regen, regen wat een grote verschillen binnen drie dagen. Buiten wat vogels fotograferen vanuit een raam bij een voederplek hebben we die dag verder niets kunnen doen.

Frank

Emotie bij de foto......

2008-03-08T20:50:00.002Z

Zo op het einde van de winter hebben reeen het moeilijk. Er is weinig voedsel te vinden in de natuur en na de lange winter(alhoewel er weinig sprake van echt winterweer is geweest) is hun weerstand laag. Rond deze tijd is de kans dan ook groot dat je in de natuur dode reeen vindt.

Vorige week vonden we er 2 in de Biesbosch. Veel diersoorten zijn afhankelijk van kadavers en ik vind het geweldig dat Staatsbosbeheer daar de laatste tijd aandacht aan besteed(zie www.dooddoetleven.nl), en dit terecht onder de aandacht brengt. Veel mensen vinden kadavers maar vies en zien het liefst dat ze zo snel mogelijk opgeruimd worden. Daarmee nemen we een belangrijke schakel in de kringloop van de natuur weg. Ik vond het dus belangrijk om een foto van een van de 2 dode reeen te maken. Buiten het feit dat ik het een mooie foto vind laat het een essentieel deel van de natuur zien.

Hoe anders was mijn emotie toen wij een week eerder(in het oosten van het land) een dode havik vonden. Het dier vertoonde geen enkele wond en had een perfect verenkleed. De houding van het dier was totaal verkrampt en het was duidelijk dat het nog niet lang dood was. Ik kan het niet bewijzen maar had overduidelijk het gevoel dat de havik vergiftigd was. Je hoort het de laatste tijd wel vaker dat er weer meer roofvogels vergiftigd worden, en ik vind dat geen enkele straf te hoog is voor de idioten die dit doen.

Nog steeds begint mijn bloed te koken als ik naar deze foto kijk.

2 Vergelijkbare foto’s......echt niet....

Gerard

Mooi weer ??

2008-02-18T21:50:00.004Z

16 Februari hadden we met onze club een excursie naar de Posbank/Veluwezoom. Een bestemming die we al een paar jaar achter elkaar bezoeken. Landschappelijk heeft de Veluwe veel te bieden en vooral het gebied rond de Posbank met zijn vele heuvels en prachtige uitzichten staat vrijwel altijd garant voor volle geheugenkaarten.

Ik schrijf niet voor niets “vrijwel altijd” want dit jaar was dat niet het geval. Werden we de afgelopen jaren iedere keer verwend met de mooiste omstandigheden(prachtig mistig/heiig weer, grondmist en mooie zonsopkomsten met werkelijk schitterende tegenlichtsituaties), dit jaar was dit bepaald anders. Recordhoge luchtdruk en aanvoer van kurkdroge continentale lucht stond garant voor een werkelijk knalzonnige dag. Binnen een half uurtje na zonsopkomst werd het licht al te hard en dat is nou niet bepaald ons favoriete fotoweer.

We vonden al vrij snel een groepje schotse hooglanders en deden verwoede pogingen deze mooi in beeld te brengen – geen portretten maar met groothoeklenzen de dieren zoveel mogelijk “in” hun landschap fotograferen. Het licht was op zich nog niet heel hard maar de contrasten waren al dermate groot dat het bijzonder moeilijk was deze te overbruggen(goede les voor de volgende keer….grijsverloopfilters wel in de rugzak steken – maar denk dat het zelfs met deze filters bijna onmogelijk zou zijn geweest).

Daarna een flink stuk door het bos gelopen en geprobeerd wat met tegenlichtsituaties te doen, waarna we de heuvels weer hebben opgezocht. Rond een uurtje of half 2 verzamelden we bij het Paviljoen de Posbank waar we genoten van een bak koffie en een appelpunt.

Al met al..een heerlijke dag buiten en genoten van de Veluwe en het mooie weer. Absoluut een van de mooiste natuurgebieden van Nederland.

Eenmaal thuis gekomen de opnames bekeken en al gauw tot de conclusie gekomen dat het fotografisch niet veel was. Eigenlijk wisten we dat al..hard licht is niet echt “ons ding”.

Oftewel…lang leve slecht(er) weer. Zonder camera genieten we volop van zonnig weer maar met camera genieten we pas echt als het KNMI vochtiger weer verwacht.

Gerard

Apotheose

2007-12-26T20:20:00.000Z

Het afgelopen weekend kan je met recht de “Grand Finale” van 2007 noemen. Donderdag 20 December zat ik me de hele dag af te vragen wat ik in hemelsnaam op mijn werk deed(een gevoel dat volgens mij vele fotografen zullen herkennen). De hele dag zat ik naar buiten te kijken. Alles zat onder een dikke laag rijp….stel je voor dat dat morgen allemaal weg is !!

Enfin, dus de volgende dag maar een vrije dag genomen en 7 uur ’s ochtends mijn rugzak gepakt en de Biesbosch ingelopen. Wat een pracht ! Het was allemaal zo overweldigend dat ik eigenlijk niet wist wat ik ervan moest maken. Ik liep de eerste uren alleen maar om me heen te kijken. Wel foto’s gemaakt maar die verdwijnen vrijwel allemaal in mijn electronische prullenbak. De beste foto’s van die dag zijn vrijwel allemaal op het einde van de dag gemaakt, nadat ik bij het bezoekerscentrum Dordtse Biesbosch genoten had van een verse kop koffie en een beverkoek. Dat werkt voor mij toch altijd het beste, eerst even alles op me in laten werken

Zaterdag had ik met Ed van Dam weer afgesproken om met de boot de Biesbosch in te gaan. Voor die dag valt mij maar 1 woord binnen…apotheose. Absoluut de overtreffende trap van de voorafgaande dag. De laag rijp was alleen nog maar dikker geworden en het was ook nog eens helemaal opgeklaard. De eerste uren gingen wij helemaal los. Dik een uur voor zonsopkomst waren wij al in de Mariapolder. Het licht veranderde met de minuut. Van het eerste ochtendrood tot de lichtrose tinten rond zonsopkomst, alles werkte mee. Na een bak koffie en een boterham daarna weer de boot ingestapt op zoek naar reeen. Het leek wel alsof alles die dag lukte want ook dat verliep goed. Helaas zijn deze opnames iets overbelicht(mijn eigen fout – teveel gecompenseerd) maar dat kan ik gelukkig nog goed krijgen – lang leve RAW bestanden ! De rijp verdween daarna binnen enkele uren als sneeuw voor de zon.

Zondag weer de boot gepakt. Dit keer samen met Marielle Gonzalez en Jeroen van Meggelen. De rijp mocht dan verdwenen zijn…de mist ’s ochtends vroeg in de Mariapolder maakte dat ruimschoots goed. Wederom heerlijke omstandigheden en prachtig gefilterd licht. Aan het eind van de dag sloten we het weekend af in het bezoekerscentrum met koffie en een welverdiend stuk appeltaart.

Een weekend dat ik niet snel zal vergeten !

De eerste foto is gemaakt met een Nikon D200/Tokina 50-135/F2.8 Lens - diafragma 18. De tweede foto met de zelfde lenscombinatie - diafragma 16.

Gerard

Winter in de Biesbosch

2007-12-16T20:56:00.000Z

Winter !

December heeft dan eindelijk wat winterweer gebracht. Na een veel te zacht begin van de maand is het sinds een paar dagen een flink stuk kouder geworden.

Het hele weekend buiten te vinden geweest, niets beter dan vrieskou in deze tijd van het jaar(van mij mag het rustig nog een paar graden kouder worden - liefst met een pak sneeuw).

Zaterdag hadden we een clubexcursie van het NFD naar de Grote Peel en Zondag samen met Ed van Dam de Biesbosch in geweest. 7 uur ‘s ochtends zaten we al te blauwbekken in de boot. Het was maar een graadje of 3 a 4 onder nul maar de wind maakte het behoorlijk koud.

We zijn de Sliedrechtse Biesbosch ingevaren naar polder Kort en Lang Ambacht en waren daar al ver voor zonsopkomst. Heerlijk om de wereld wakker te zien(en horen !) worden. Grote groepen ganzen, smienten en tevens kleine zwanen gezien. Het was een heerlijk spektakel. We hebben er helaas geen foto’s van kunnen maken. Het speelde zich allemaal op een te grote afstand af.

Rond zonsopkomst hebben we wel foto’s gemaakt, maar je zit dan altijd te wachten op iets aparts dat de foto net iets interessanter maakt. Dat gebeurde gelukkig. Bij het eerste zonlicht leek het riet wel in brand te staan, en zo kon je een prachtige gelaagdheid in de opnames creeren. De eerste opname is gemaakt met een Nikon D80/300mm F/4 telelens - diafragma 18 - sluitertijd 1/13s - ISO 100.

Daarna zijn we aan de wandel gegaan. Gewoon een beetje struinen op zoek naar leuke onderwerpen. Na een aangename ontmoeting met een ree hebben we een paar schaduwplekken opgezocht waar allerlei planten nog dik onder het rijp zaten. De tweede (dubbel)opname is daar gemaakt met een Nikon D200/50-135 F/2.8 telelens.

Al met al een prima weekend. Hopelijk zet het winterweer door en kunnen we de komende weken nog veel meer winterfoto’s schieten !

Gerard

Fotoreis NFD Schiermonnikoog

2007-11-27T15:11:00.000Z

Met het NFD naar Schiermonnikoog

16 t/m 18 November zijn wij met onze fotoclub, de Natuurfotografen Drechtsteden, naar Schiermonnikoog geweest.

Het is altijd een gok om in November een fotoreis te organiseren, de kans op slecht weer is natuurlijk groot, maar gelukkig waren de weergoden ons goed gezind. Bij aankomst op Schiermonnikoog regende het nog licht en zaterdagochtend vielen er een paar druppels, maar voor de rest van het weekend waren de omstandigheden ideaal. Prachtige wolkenluchten, schitterende zonsopkomsten- en ondergangen en weinig wind. We konden ons dus fotografisch helemaal uitleven.

We waren in totaal met 12 personen en hadden afgesproken ons over het eiland te verspreiden om zoveel mogelijk verschillend werk te produceren. In deze tijd van het jaar heeft Schiermonnikoog een natuurfotograaf veel te bieden. Wijdse landschappen gecombineerd met prachtige wolkenluchten, strand, bos, polders vol ganzen, schitterende duinvalleien, zeehonden en zo kan ik nog wel een tijdje doorgaan. Gecombineerd met de heerlijke rust op het eiland en een gezellig dorp met leuke restaurantjes welhaast een garantie voor een heerlijk weekend…en dat hebben we dan ook absoluut gehad.

In Januari hebben we een thema-avond georganiseerd om onze Schiermonnikoog foto’s te bespreken en het kan haast niet anders dan dat het een zeer interessante avond wordt.

Kaapse Bossen

2007-11-05T21:03:00.001Z

Na weken droog weer is het eindelijk gaan regenen. Hier zaten we op te wachten, een mysterieus donker nat bos is toch het mooist om te fotograferen en qua kleur is het nu top.

Een gebied dat we elk jaar wel een keer bezoeken is de Kaapse bossen – onderdeel van het National Park Utrechtse Heuvelrug - een afwisselend gebied met nog oude beukenlanen. Ook de paddestoelen komen weer uit de grond. Het is nog relatief zacht weer, geen nachtvorst en het wordt weer nat, dus optimale situaties.

Een mooi stuk om te beginnen is bij het Chalet Helenaheuvel (ook een aanrader om te eindigen!!). Daar is een klein heidegebied waar af en toe fel gekleurde jonge boompjes/struiken de grond uit komen en dat zijn voor ons dankbare onderwerpen. Verder lopend vind je stukken eiken/beuken- en dennenbos met iedere keer weer andere onderwerpen. Zorg dat je in ieder geval een 70-200mm zoomlens, een groothoek- en een macro-lens bij je hebt – de ideale lenzenset voor fotograferen in een bos.Een polarisatiefilter is tevens handig om de kleuren nog verzadigder te maken en schitteringen weg te nemen. Om mee te experimenteren is een redhancer een aanrader, dit filter accentueert de rode tinten zonder afbreuk te doen aan de andere kleuren. Echt iets voor de herfst dus.

Na een heerlijke dag fotograferen sloten we de dag af met een bokbiertje in Chalet Helenaheuvel…herfst in optima forma !

Herfst

2007-10-30T21:18:00.000Z

De laatste 2 weekeinden zijn we de bossen in getrokken om te genieten van de herfstkleuren- en geuren. Het weer is de laatste tijd niet echt gunstig geweest voor paddestoelen, te droog en te koel, want de meesten waren al flink aan aan het verdrogen. Veel foto’s van paddestoelen hebben we dus helaas niet kunnen maken.

Desalniettemin hebben we met volle teugen genoten. We zijn vooral in beukenbos geweest en je zag de verkleuring hand over hand toenemen. Een paar koude nachten hebben daar zeker aan meegeholpen.

Je hoopt dan altijd op een speciaal sfeertje(mist/apart licht) maar dat kwam er helaas niet van. Het was meestal zwaar bewolkt.

Het eerste weekend had Gerard wel een groep wilde zwijnen om zich heen, maar met sluitertijden van rond de 4 seconden is het moeilijk er wat goeds van te maken. Toen de gelegenheid zich eenmaal voordeed om er een mooie plaat van te schieten(na aanpassing van de ISO-waarde om de sluitertijden een beetje omhoog te krikken) was het gekraak van een takje voldoende om de hele groep in paniek weg te laten stuiven….helaas..

Toch zijn we met heel wat foto’s thuis gekomen waar we heel blij mee zijn. Mooie boslandschappen(oud beukenbos leent zich daar bijzonder goed voor), detailopnames, dubbelopnames(met dank aan Nikon die in de D80, D200 en D2X bodies de mogelijkheid tot het maken van dubbelopnames heeft ingebouwd) en dankzij het bewolkte weer waren de sluitertijden lang genoeg om volop te kunnen experimenteren met zoomopnames.

We hadden dus niets te klagen. Het natte en winderige weer van dit moment zal zeker de verkleuring en uitval van de bladeren verder bespoedigen…wellicht komt het dan toch nog goed met de paddestoelenopnames deze herfst.

U hoeft zich dus niet af te vragen waar wij komend weekend te vinden zijn…in een bos natuurlijk !

Naar Noorwegen met GeMi

2007-10-13T16:36:00.000+01:00

We zijn net terug uit Noorwegen, een land dat al een tijdje op ons verlanglijstje stond om eens in de herfst te fotograferen. Noorwegen was voor ons totaal onbekend, dus zijn we voor het eerst meegegaan met een natuurfotografiereis onder leiding van GeMi (Geurt Besselink en Mirjam Langelaar). Nu waren de beelden van Geurt ons niet onbekend, Frank is immers net als Geurt lid van het NFG (natuurfotografengilde) maar echt persoonlijk kende wij hem niet.

Geurt en Mirjam waren al een aantal keer in de streek rond Dalholen geweest en hebben deze reis voor de eerste keer voor twee groepen georganiseerd. Vroeg op en laat terug, tussen de middag warm eten en s’avonds een lichte broodmaaltijd. Daarna nog even de beelden bespreken, een borrel en snel naar bed. Geurt was aanwezig waar nodig maar nooit opdringerig. Mirjam verzorgde ondertussen heerlijke maaltijden op de camping. Een perfecte organisatie voor de natuurfotograaf. Met de groep was het serieus fotograferen maar daarnaast ook lachen, gieren en brullen.

Noorwegen is een prachtig rustig land, mooie landschappen, veel water en aparte dieren. De herfstkleuren waren op de hoogvlakten helaas verdwenen door de vroege kou/sneeuwval (begin september was er al een pak sneeuw gevallen) dit jaar, maar in de dalen was het nog volop genieten van de vele tinten. De muskusossen lieten zich nog 1 keer zien voordat het militair oefenterrein waar zij grazen voor het publiek gesloten werd. Verder werden er lemmingen gevonden (dood en levend), vossen en edelherten gezien. kortom Noorwegen heeft voor iedereen wat in huis. Binnenkort zullen we op onze site ieder onze eigen kijk op dit prachtige land laten zien.

GeMi website: www.natuurfotogeurt.nl

Insecten “een kleine wereld”

2007-09-25T19:49:00.001+01:00

Expositie van de Natuurfotografen Drechtsteden (NFD), te zien van zondag 7 oktober 2007 t/m zaterdag 13 januari 2008 in het Biesbosch Bezoekerscentrum te Dordrecht.
Adres: Baanhoekweg 53, 3313 LP, Dordrecht.

6 jaar geleden hebben we met een aantal vrienden de vereniging Natuurfotografen Drechtsteden(NFD) opgericht. Het doel van dit toen bescheiden groepje van 8 fotografen was om alle facetten van de natuurfotografie te belichten, en af en toe te promoten door middel van een expositie. Inmiddels is het kleine clubje uitgegroeid naar 26 leden en moest er zelfs een ledenstop worden ingevoerd. Met 8 man is het al een klus om een expositie samen te stellen maar met 26 mensen is het een hele operatie geworden. Verzamelen van beelden, avonden selecteren, foto’s bewerken en afdrukken, passé-partouts snijden, foto’s opplakken, alles in lijsten zetten en dan samenstellen waar alles kan hangen. Maar het is weer gelukt. Fototechnische kwaliteit, compositie, fotografische creativiteit en af en toe een geintje zijn de uitgangspunten voor de uiteindelijke samenstelling van deze expositie.

De meeste van de foto’s zijn gemaakt tijdens de maandelijkse excursies van onze vereniging. Iets unieks in het verenigingsleven van natuurfotografen omdat het over het algemeen individualisten zijn. Het grootste deel van de platen zijn gemaakt in de Biesbosch, het werkterrein voor de meeste leden van de NFD. De geëxposeerde foto’s geven een fascinerend beeld van insecten en van de kleine wereld waarin zij leven.

Wij hopen dat veel mensen in de gelegenheid zijn om de foto’s van de Natuurfotografen Drechtsteden te bekijken. Geniet van “een kleine wereld”.

Sfeerfotografie

2007-09-17T17:35:00.001+01:00

De afgelopen zomer zijn wij(zoals eigenlijk iedere zomer) veel bezig geweest met macro-fotografie. Met name vlinders en libelles vulden regelmatig ons zoekerbeeld. Maar nu de herfst weer nadert beginnen onze interesses uiteraard te verschuiven.

Met het koeler worden van de nachten en de grotere kans op bijzondere weersomstandigheden (mist, rijp, sneeuw, storm) de komende maanden gaan we ons meer bezighouden met landschapsfotografie. Wij zullen weer regelmatig ’s ochtends vroeg in de Biesbosch en diverse bos- en heidegebieden te vinden zijn met onze groothoek en telezoom lenzen paraat om sfeermomenten vast te leggen. De laatste paar weken hebben we al vaak mooie omstandigheden gehad.

25 Augustus jl. waren we met onze fotoclub – de Natuurfotografen Drechtsteden – op excursie in natuurgebied de Kalmthoutse Heide. We werden aangenaam verrast door een prachtige mistlaag over de heide. De zon deed zijn best er doorheen te prikken maar al gauw vormde zich wat laaghangende bewolking. Betere omstandigheden kan je je haast niet voorstellen(de muggen vonden het ook ideaal – nog nooit zoveel muggenbeten gehad).

2 Weken daarna werden we ’s ochtends in de (Sliedrechtse) Biesbosch getrakteerd op mistbanken. Een heerlijk sfeertje waar ik niet genoeg van kan krijgen – de Biesbosch op zijn mooist. Gelukkig trok de mist niet al te snel op en hadden we ruimschoots de tijd om er wat van te maken.

De eerste foto is gemaakt op de Kalmthoutse Heide met een Nikon D80 en Tokina 12-24/F4.0 groothoeklens(diafragma 20).

De tweede foto is gemaakt in de Sliedrechtse Biesbosch met een Nikon D200 en Tokina 50-135/F2.8 lens(diafragma 16).

Hopelijk is dit alles een voorbode van een fotografisch enerverende herfst met ouderwets nederlands herfstweer – een afwisseling van veel verschillende weertypes, varierend van heel rustig mistig(en hopelijk koud) weer tot echte herfststormen.

Gerard

Regte Heide

2007-08-25T19:16:00.000+01:00

Regte Heide – een glimps van hoe het ooit was ?

Af en toe kom je nog eens in een natuurgebied(je) in Nederland waarvan je denkt….zo moet het dus vroeger overal geweest zijn(in Brabant).

De afgelopen weken zijn wij een paar keer op de Regte Heide geweest, een heidegebied ten zuidwesten van Goirle. De heide wordt gekenmerkt door een afwisseling van droge en natte heide, en aan de westzijde wordt het begrensd door het mooie beekdal van de Oude Leij.

De eerste keer dat we Regte Heide bezochten was een excursie van onze fotoclub – de Natuurfotografen Drechtsteden – en we vonden de onderwerpen die we zochten volop. Keizerlibel, Paardenbijter, Bandheidelibel, Zwarte Heidelibel, Kempense Heidelibel, Heideblauwtje, Eikenpage, Reeen, IJsvogel…..noem het maar op. Niet allemaal kunnen fotograferen maar in ieder geval een genot om het te zien..en dan heb ik het nog geeneens gehad over de dopheide, zonnedauw die er volop voorkomt, klokjesgentiaan(helaas waren we klaarblijkelijk te laat voor het Gentiaanblauwtje) etc. etc.

Sindsdien zijn we nog 2 keer teruggeweest en iedere keer was het weer volop genieten. Tevens fascinerend om te zien dat, met het verstrijken der weken, we ons weer langzaam maar zeker richting de herfst begeven. Subtiele veranderingen in beplanting, vlindersoorten die “opeens” verdwenen zijn, koelere nachten en….iedere keer net iets later op kunnen staan !

Landschapsfoto’s hebben we helaas nog niet veel kunnen maken. Iedere keer was het knalzonnig weer – en iedereen maar klagen over deze zomer ! Onder de juiste weerscondities biedt Regte Heide ook voor landschapfotografie genoeg mogelijkheden. De noordelijke skyline van het gebied uitgezonderd…die wordt helaas gedomineerd door een tweetal afzichtelijk lelijke Tilburgse torenflats. Een schoolvoorbeeld van horizonvervuiling.

Een glimps van hoe het niet moet worden ??

Südtirol

2007-08-09T19:45:00.000+01:00

Helaas, de vakantie zit er weer op de bestemming was Schenna in Südtirol (Italië). Berglandschap, valleien vol met druivenranken en fruitbomen, almen en cultuur. Het is geen fotovakantie maar die rugzak met fotospullen sleep je wel elke dag mee. Als je uit ons vlakke landje komt is het de eerste dagen altijd even wennen aan dat klimmen en dalen, zeker als de temperatuur niet onder de 30 graden zakt.

Zijn er hier buiten de landschappen onderwerpen voor een natuurfotograaf??? Ja volop, maar dan moet je het weer mee hebben en van tevoren onderzocht hebben waar je zijn moet. Vlinders en andere insecten kom je overal tegen maar de bijzondere soorten zitten op de zuidhellingen en in Südtirol vooral op de Sonnenberg en op de Stilfersjoch. Op de Stilfersjoch vind je ook de marmotten, steenbokken, en gemzen maar het jagen zit in het Italiaanse bloed en de bewoners zeggen zelf dat stropen aan de orde van de dag is. Zelfs de steenbokken die binnen omheiningen zitten zijn niet veilig. Verder een geweldige streek voor wandelingen langs stroompjes, watervallen en bossen. Die paar plaatjes die ik gemaakt heb zijn wel aardig maar om een prachtige impressie van Südtirol tre krijgen moet je het onderstaande boek maar eens kopen er staat geen slechte plaat in zelfs geen matige. Jammer dat de Nederlandse natuurfotografen zich niet eens bundelen tot het maken van z’n boek, per slot van rekening is er talent zat.

Südtirol
(Strix Naturfotografen Südtirol)
ISBN 10: 3-934427-97-9
Uitgeverij Tecklenborg Verlag

De valleien van Meijendel

2007-07-03T18:01:00.000+01:00

Meijendel is een prachtig natuur en wandelgebied gelegen in de duinen van Wassenaar. De duinen zijn bosrijk (Eik) en luiden mooie rijk begroeide valleien in waar talrijke dieren zich schuilhouden. Om een paar voorbeelden te noemen zijn daar de rietgors, blauwborst, waterrallen, reeën, padden, hagedissen en vele insecten. Het gebied is ca. 1875 ha. groot en wordt beheerd door duinwaterbedrijf Zuid Holland.

Daar het bewolkt en winderig was hebben we ons qua fotografie toegelegd op insecten. Ver hoef je daar niet voor te lopen. Nabij het Pannenkoek huis en het bezoekerscentrum zijn er genoeg bloemrijke veldjes. Gefotografeerd zijn o.a. kleine vuurvlinder, eikenpage, bruin blauwtje, geelspriet dikkopje, sint jansvlinder, rupsen en sprinkhanen. We hebben gebruik gemaakt van bont gekleurde bloemen in de achtergrond. Paars van het Slangekruid, geel van de Zwarte toorts en rood van Zuring. Dit geeft een extraatje aan de beelden. Later zijn we verder het gebied ingelopen maar omdat het weer slechter werd (wind en regen) hebben we eerder dan gebruikelijk gebruik gemaakt van de plaatselijke horeca.

Weekendje Vlinderen in de Viroinval (Belgie)

2007-06-21T17:15:00.000+01:00

Af en toe maken we met met fotokennissen een tripje om intensief te fotograferen. Deze keer zijn we met Edwin van Dam en Arie van der Want een lang weekend naar de Viroinval (Nismes) in België gegaan. Alle vier zijn we liefhebbers van macrofotografie en dan vooral vlinders. Vooraf hoop je ergens op maar komt het meestal niet uit, maar niet deze keer. We hoopten op het groot geaderd witje en parelmoervlinders en die hebben we volop gezien en gefotografeerd. Een dergelijke dag bestaat meestal met opstaan rond 4 uur even ontbijten en bij het eerste licht (zonsopkomst 5.15) aanwezig zijn. Het weer was onbestendig en er stond een flinke wind dus niet de meest optimale omstandigheden. Maar desondanks is er zeer veel gefotografeerd. Voor deze specifieke vorm van fotografie hebben we bij ons een statief, 180 of 200 mm macrolens, draadontspanner, The plamp (onmisbaar attribuut geworden), een schaartje, voorzetlenzen, tussenringen, een hoekzoeker en natuurlijk een camera. Wij fotograferen dus niet uit het handje maar kiezen ervoor om de vlinders in rust of door voorzichtig te benaderen te fotograferen. Dit heeft als voordeel dat je in alle rust kunt fotograferen, je compositie kunt maken maar het allerbelangrijkste, de scherpte zelf kunt bepalen. Het achter vlinders aanrennen verlies je altijd, die hebben een veel betere conditie bij warme omstandigheden en de foto’s zijn meestal matig. In de pauzes worden de beelden op de lap-top gezet en snel bekeken want nieuwsgierig zijn we allemaal. s’avonds zelf een potje of was het een prutje koken een of meerdere biertjes want gezelligheid is ook een onderdeel van zo’n weekend. Een potje of drie tafeltennis en dan rond een uur of 11 naar bed. Geweldig dus.

Maar waarom Belgie en niet gewoon in Nederland? Misschien geeft dit het antwoord. Van de 500 soorten dagvlinders die in Europa voorkomen zijn er 109 soorten in Nederland te vinden waarvan er 70 inheems zijn. Daarvan zijn er 17 verdwenen en zijn er 30 bedreigd. Dit komt omdat Nederlanders alles willen inrichten en onder controle willen houden. Maar vergeten dat dit verzuring, verdroging en overbemesting tot gevolg heeft. Maaien doen we ook graag, want alles moet er strak uitzien voor de burger. Maar laat eens een stukje staan voor de insecten en maai en verzamel eens volgens de vroegere methodes dan blijven de eitjes en poppen aanwezig en kunnen vlinders en andere insecten overleven. In België en vooral Wallonië doet men dit volgens de methodes die ze al honderden jaren kennen en zien je honderden vlinders op kleine stukjes grasland vliegen. In Nederland daartegen zie je af en toe een paar vlinders vliegen en het aantal soorten is veel geringer. Maar ook in België staat de moderne tijd helaas niet stil en loopt alles snel terug.

Lustrum uitje Amerongen, o.l.v. Ruben Smit.

2007-06-04T21:44:00.000+01:00

Het eerste lustrum van de Natuur Fotografen Drechtsteden is met bijna alle leden afgesloten. De afsluiting was een workshop sfeerfotografie o.l.v. Ruben Smit. Dat de Natuur Fotografen Drechtsteden qua vereniging anders zijn als de meeste andere natuur fotografie verenigingen was Ruben direct al opgevallen, hij voelde zich al gauw thuis tussen al die herriemakers. Maar goed het gaat om fotografie en daarin veranderen we niet wezenlijk van de andere. Na een kop koffie en een introductie over de dagindeling ging de dag (voor onze vereniging wat laat) van start.

De dag begon in het Amerongse bos en de opdracht was sfeer te fotograferen en de daarop toe te passen technieken in het oog te houden. Technieken die we eens toe moesten passen waren dubbelopname (indien op de kamera aanwezig), meetrekken, zwaar onderbelichten en met je adem mist creëren, tijdens lange tijden je lens op en neer bewegen, inzoomen, ergens doorheen fotograferen en met lange tijden de lens van scherp naar onscherp draaien. Ondanks, of juist omdat het licht hard was is iedereen tot de lunch hier intensief mee bezig geweest.

Na een soepje en wat broodjes bestond het middagprogramma uit het fotograferen in en om uiterwaarden. Hier werden bloemen, insecten, paarden, vogels en lichtsituaties in het bos sfeervol gefotografeerd. Onderweg kregen we van Ruben uitleg over boom en steenmarters, roofvogels en de plukmethodes van deze dieren, het landschap waar we doorheen liepen en de ontwikkeling die het gebied ondergaat. Zelfs het weerbericht klopte tot in de puntjes. ’s ochtends volop zon en ’s middags stapelwolken. Voldaan of niet rond 16.00 plofte iedereen neer om een koel drankje te nuttigen en hun twee beste foto’s voor de avondbespreking te sorteren. De fanatiekelingen onder ons gingen zelfs nog eens zelf op pad om nog wat vogels en bosdetails te fotograferen.

Na het diner werden van iedereen twee foto’s uitgebreid besproken en werden tips aan de beelden toegevoegd. Iedere keer valt het me weer op hoe afwisselend er gefotografeerd wordt tijdens excursies en dit soort uitjes, en dat de kwaliteit van een dergelijke dag redelijk hoog ligt. Het was een afwisselende dag onder leiding van een enthousiaste, gepassioneerde fotograaf die niet uit het oog verliest dat het zijn beroep is.

Ruben bedankt het was een geslaagde dag.

Wind in de duinen

2007-05-21T17:46:00.000+01:00

Zaterdag 19 mei, met de NFD (Natuur Fotografen Drechtsteden) op excursie naar de Tenellaplas. De Tenellaplas ligt in de duinen van Voorne bij Oostvoorne en is een gebied wat uitermate geschikt is voor het fotograferen van vlinders, libellen, juffertjes en bloemen. Vertrektijd is 4 uur want wie weet zitten insecten mooi onder de dauw maar wat vooral belangrijk is ze zitten dan netjes stil. Maar dit jaar treffen we het wat minder dan andere jaren, windkracht 6, zwaar bewolkt maakt het niet gemakkelijk. Maar er worden toch juffertjes, vliegen, bloemen, kevers enz gevonden en tussen de windvlagen in gefotografeerd. 2 uur later komt dan toch de zon door en worden er nog blauwtjes (Icarus of bruin blauwtje moeten we even determineren) en de gevlekte orchis op de chip gezet.

Je kunt deze dagen nooit plannen, je hoopt dat je libellen uit hun larve kruipend kunt fotograferen, wat twee jaar achter elkaar lukte maar dit jaar waren er bijna geen libellen te zien. Ze noemen dit de zomerdip, een periode tussen twee golven in, de eerste golf vlinders/libellen zijn alweer verdwenen en het is weer wachten op de volgende geboortegolf. Dit jaar door het warme voorjaar allemaal aan de vlotte kant. Het belangrijkste is blijf nooit in je bed liggen (clubgenoten) want omdat elke periode anders is bouw je een mooie collectie op. Bij ons clubje is standaard fotograferen al lang niet meer genoeg, er moet een extra dimensie in de foto zitten. Ik ben benieuwd wie dat deze keer gelukt is.

Nog even iets compleet anders, normaal sluiten we een dergelijke excursie leuk af op een terrasje met een drankje en een stuk appeltaart. Maar dit keer had de plaatselijke uitbater waarschijnlijk ruzie met zijn vrouw of zo, hij smeedt alles op de tafel en was ronduit onbeschoft. Helaas is dat de laatste tijd meer gewoonte als uitzondering in de Nederlandse horeca.

Een vroege zomer

2007-05-05T10:43:00.001+01:00

We hebben het voorjaar eigenlijk overgeslagen, er is meer sprake van een vroege zomer. Klimaat verandering? de meningen lopen hierover uiteen. De ene specialist zegt dat het een normaal verschijnsel is, de andere houd het op de klimaatverandering. Zelf denk ik dat we met z'n alle niet zo lekker bezig zijn en dat het voor de generatie na ons problemen gaat opleveren. En laten we daar eens rekening mee houden.

Hoe is het buiten, wat kom je tegen, zijn er veranderingen. Zeker door toedoen van het zeer warme weer (het ene record na het andere) is de natuur over het algemeen een week of twee/drie vroeger dan andere jaren. Bloemen zoals spindotter, speenkruid en pinksterbloem stonden eerder en staan langer. Vlinders, juffertjes, libellen en nog veel meer insecten waren er eerder dan andere jaren en dat heeft weer effect op vogels. Die hebben voor hun jongen bepaalde insecten en rupsen nodig, hopelijk komen ze niet te laat. Verder is het veel en veel te droog ook dat laat zijn sporen na. De natuur heeft gelukkig veerkracht, heel veel veerkracht, de komende maanden gaan we eens goed in de gaten houden wat de invloeden zijn en zullen dit op ons blog laten zien.

Ons vaste gebied om te fotograferen is de Sliedrechtse Biesbosch (Dordrecht) een prachtig gebied dat altijd anders is. Na een tijdje eens andere natuurgebieden gefotografeerd te hebben in vooral Nederland zijn we nu weer bezig onze thuishaven te fotograferen. En wat een genot spelende bevers, prachtige bloemen, het oranjetipje en geaderd witje (vlinders) en juffertjes. We zijn weer in ons element en kunnen dit gelukkig delen met clubgenoten (Natuur Fotografen Drechtsteden) en bezoekers zoals VNF-West.